Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy imienia męskiego. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.

Otto, Otton, Odo, Odonimię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha (dziedzictwo, majątek). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon).

W 2019 roku w Polsce Otto zajmował 494. miejsce wśród imion męskich (214 nadań), a forma Otton – 579. miejsce (144 nadania). Odon notowany był 17 razy, a Odo – 8[1].

Otto imieniny obchodzi: 16 stycznia, 19 czerwca, 1 lipca, 4 lipca i 18 listopada.

Znane osoby noszące imię Otto w różnych jego wariantach:

Zobacz też:

PrzypisyEdytuj

  1. Imiona pierwsze i drugie osób urodzonych przed 1 stycznia 2019 roku - statystyka (pol.). Ministerstwo Cyfryzacji. [dostęp 2019-05-05].