Otwórz menu główne

Otto Wagner (burmistrz)

nadburmistrz Wrocławia
Ten artykuł dotyczy Ottona Wagnera, nadburmistrza Wrocławia. Zobacz też: Otto Wagner, architekt.

Otto Wagner (właśc. Otto Heinrich Ludwig Wagner, ur. 4 października 1877 w Reichenhausen, powiat Bad Salzungen, zm. 1 grudnia 1962 w Jenie) – niemiecki polityk, nadburmistrz Wrocławia w okresie Republiki Weimarskiej w latach 1919-1933.

Otto Wagner
Data i miejsce urodzenia 4 października 1877
Reichenhausen, Turyngia, Niemcy
Data i miejsce śmierci 1 grudnia 1962
Jena, NRD
zastępca burmistrza Jeny
Okres od 1905
do 1908
nadburmistrz Wrocławia
Okres od 7 stycznia 1919,
do 30 września 1933
Przynależność polityczna Postępowa Partia Ludowa, Niemiecka Partia Demokratyczna, Liberalno-Demokratyczna Partia Niemiec
Poprzednik Paul Matting
Następca Helmut Rebitzky

ŻyciorysEdytuj

Otto Wagner, urodzony w rodzinie tkaczy, skończył prawo na Uniwersytecie w Jenie, uzyskując doktorat. W latach 1905–1908 Wagner był w Jenie zastępcą burmistrza, a w latach 1908–1919 był zatrudniony w magistracie wrocławskim jako radca prawny. Podobnie jak Georg Bender był działaczem Postępowej Partii Ludowej (niem. Fortschrittliche Volkspartei), przekształconej po rewolucji listopadowej 1918 w Niemiecką Partię Demokratyczną (Deutsche Demokratische Partei).

Wszedł w skład Centralnej Rady Ludowej, która w 1918 r. opanowała ratusz. W przemówieniu do tłumów zgromadzonych przed siedzibą władz miejskich zapowiadał wtedy zmiany w systemie wyborczym. W 1919 roku wprowadzono w życie powszechne prawo wyborcze do rady miejskiej; pierwsze wybory według nowych reguł przeprowadzono 2 marca 1919. Otto Wagner objął urząd nadburmistrza 7 stycznia 1919, w trudnym dla miasta okresie napięć rewolucyjnych.

Samo miasto wymagało generalnej reformy. Stąd pomysł na ogłoszenie w dniu 1 marca 1921 r. konkursu na generalny plan rozwoju Wrocławia. W pierwszych latach po wojnie samorząd wrocławski zmagał się z problemem bezrobocia i brakiem lokali mieszkalnych. Już od 1918, z udziałem kapitału miejskiego, powstawały spółdzielnie i zrzeszenia, które wznosiły nowe osiedla mieszkaniowe.

Jednocześnie, władze miejskie na czele z Wagnerem starały się przeciwdziałać oddziaływaniu komunistów (którzy zdobyli wpływy po I wojnie światowej), nie doceniając zagrożenia z innej strony. W 1933 Otto Wagner został usunięty z urzędu nadburmistrza Wrocławia przez głoszących hasła populistyczno-narodowe hitlerowców. Później, jako przeciwnik nazistów był wielokrotnie więziony. Następnie Wagner przeniósł się do Jeny, gdzie w latach 1934–1945 pełnił funkcję kierownika fundacji miejscowej kasy oszczędności.

Po II wojnie światowej Otto Wagner, jako działacz Partii Liberalno-Demokratycznej (niem. Liberal-Demokratische Partei), został 11 maja 1945 przez amerykańskie władze wojskowe mianowany komisarycznym burmistrzem miasta[1]. 1 lipca 1945 r. miasto zajęły wojska Armii Czerwonej, Jena znalazła się w radzieckiej strefie okupacyjnej. Wagner ustąpił z przyczyn zdrowotnych i po znalezieniu następcy, 14 lipca 1945 przekazał stanowisko Heinrichowi Troegerowi[2].

Następnie pracował jako kierownik archiwum miejskiego i radca prawny[3]. W dniu swoich 80. urodzin w październiku 1957 został honorowym obywatelem Jeny[4]. W 2008 roku w Jenie odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową[5].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Paul Matting
  Nadburmistrz Wrocławia
19191933
  Następca
Helmut Rebitzky