Oznaki specjalistów marynarki wojennej

Oznaki specjalistów marynarki wojennej – zostały wprowadzone do użycia w latach 1970 i 1973. Prawo ich noszenia przysługiwało żołnierzom zawodowym oraz podoficerom i szeregowym zasadniczej służby wojskowej. Stanowiły one zewnętrzną formę wyróżniającą tych żołnierzy. Rysunki poszczególnych oznak przedstawiały charakterystyczne symbole broni lub znaków wojskowych występujących w danym rodzaju wojsk i służb. Posiadały one 4 klasy: 3, 2, 1 i Mistrzowską. Tłoczone były z tworzywa sztucznego barwy czerwonej i żółtej na miękkich podkładkach koloru czarnego o średnicy 70 mm[1].

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 grudnia 2014 r. w sprawie rodzajów, zestawów i wzorów oraz noszenia umundurowania i oznak wojskowych przez żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką obecnie oznaki specjalistów są wyłącznie koloru czerwonego na czarnym tle[2].

Sposób noszeniaEdytuj

Sposób noszenia oznak specjalistów na mundurze przedstawia poniższa ilustracja[2]

Oznaki klas specjalistów marynarki wojennejEdytuj

Oznaka klasy w okresie PRL Oznaka klasy obecnie[2] Opis
Klasa trzecia
Klasa druga
Klasa pierwsza
Klasa mistrzowska

Oznaki specjalistów marynarki wojennejEdytuj

Oznaka marynarzy zasadniczej służby wojskowej Oznaka marynarzy zawodowych Opis
artylerzysta nadbrzeżny
artylerzysta okrętowy
chemik
elektryk
hydroakustyk
kierowca samochodowy
mechanik lotniczy
mechanik samochodowy
Nie widnieje w rozporządzeniu: Dz.U. z 2015 r. poz. 
mechanik uzbrojenia lotniczego
miernik
miner
motorzysta-drenażysta
nurek
operator radiolokacji
orkiestrant
pokładowy
radiotelegrafista
sanitariusz
saper
sternik
strażak
strzelec
sygnalista
administracja
służba topograficzna
służba zdrowia
kulturalno-oświatowy
służba kwatermistrzowska
służba zakwaterowania i budownictwa wojskowego
telefonista-telegrafista
torpedysta
Wojskowa Służba Wewnętrzna
Nie widnieje w rozporządzeniu: Dz.U. z 2015 r. poz. 
Wojskowa Służba Wewnętrzna
Nie widnieje w rozporządzeniu: Dz.U. z 2015 r. poz. 

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mieczysław Wełna: Odznaki i oznaki Ludowego Wojska Polskiego; katalog. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989, s. 94.
  2. a b c Dz.U. z 2015 r. poz. 

BibliografiaEdytuj

  • Mieczysław Wełna: Odznaki i oznaki Ludowego Wojska Polskiego; katalog. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1989. ISBN 83-04-02954-5.
  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1943 - 2003; katalog zbioru falerystycznego; 3. Warszawa: Agencja Wydawnicza CB, 2004. ISBN 83-1109-816-6.
  • Dziennik Rozkazów MON, 1973 r., Poz. 3.
  • Zarządzenie Ministra Obrony Narodowej nr 8/MON z dnia 23 stycznia 1973 r. w sprawie odznak specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych oraz oznaki organizacyjnej podhalańskiej jednostki wojsk obrony wewnętrznej.
  • Informator mundurowy dla żołnierzy niezawodowych (Mund 74/89). Warszawa 1989.