Północne Han

Północne Han (chiń. upr. 北汉; chiń. trad. 北漢; pinyin Běi Hàn) – krótkotrwałe państwo w północnych Chinach, jedno z Dziesięciu Królestw, jedyne znajdujące się na północy Chin.

Państwo to powstało po upadku Późniejszej dynastii Han, gdy brat pokonanego cesarza, Liu Min, w 951 ustanowił samodzielne panowanie nad Shanxi (ze stolicą w Taiyuanie) i niewielkimi fragmentami Shaanxi i Hebei. Dla zabezpieczenia swojego władztwa, nawiązał dobre stosunki z kitańską dynastią Liao, stając się jej klientem i podając się za siostrzeńca cesarza. Po ustanowieniu w 960 dynastii Song, nawiązał z nią potajemne kontakty. Drugi cesarz songowski najechał wszakże na Północne Han i poddało się ono w 979[1]. Podbój Han, lennika Liao i zniszczenie armii Liao, nadciągającej z pomocą, spowodowało zerwanie poprawnych dotąd relacji Song-Liao i rozpoczęło prawie dwudziestoletnią wojnę między tymi państwami[2].

Władcy Północnego Han (951-979)[3]
Imię świątynne Imię pośmiertne Nazwisko i imię Okres panowania Nazwa i daty ery panowania
世祖 Shìzǔ 神武帝 Shénwǔdì 劉旻 Liú Mín 951-954 Qiányòu (乾祐) 951-954
睿宗 Ruìzōng 孝和帝 Xiàohédì 劉承鈞 Liú Chéngjūn 954-968 Qiányòu (乾祐) 954-957

Tiānhuì (天會) 957-968

少主 Shàozhǔ brak 劉繼恩 Liu Jì’ēn 968 brak
brak 英武帝 Yīngwǔdì 劉繼元 Liú Jìyuán 968-979 Guǎngyùn (廣運) 968-979

PrzypisyEdytuj

  1. F. W. Mote: Imperial China: 900–1800. Harvard: Harvard University Press, 1999, s. 15.
  2. Denis Crispin Twitchett, Herbert W. Franke: The Cambridge history of China. T. 6: Alien regimes and border states, 907—1368. Cambridge: Cambridge University Press, 1994, s. 248-249. ISBN 978-0-521-24331-5.
  3. Ulrich Theobald: Northern Han 北漢 (948/51-979)) (ang.). W: Chinese History [on-line]. Chinaknowledge, 2000. s. Ten States 十國 (902-979). [dostęp 2012-03-09].