Otwórz menu główne

Płamen Markow

piłkarz i trener bułgarski

Płamen Markow Markow (bułg. Пламен Марков Марков, ur. 11 września 1957 w Sewliewie) – bułgarski piłkarz grający na pozycji pomocnika, oraz trener i działacz piłkarski.

Płamen Markow
Пламен Марков
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 września 1957
Sewliewo
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1974–1975 Widima-Rakowski Sewliewo ? (?)
1975–1985 CSKA Sofia 217 (42)
1985–1987 FC Metz 69 (10)
1987–1990 Grenoble Foot 38 55 (13)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1978–1986  Bułgaria 38 (6)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1987–1989 Grenoble Foot 38, grający trener
1989–1995 Cardafon Gabrowo
1995 CSKA Sofia
1995–1999 Cardafon Gabrowo
1999–2001 Widima-Rakowski Sewliewo
2002–2004 Bułgaria
2005–2006 Widima-Rakowski Sewliewo
2006–2007 CSKA Sofia
2007 Wydad Casablanca
2008 Bułgaria
2009– CSKA Sofia, dyrektor techniczny

Kariera piłkarskaEdytuj

Karierę piłkarską rozpoczął w rodzinnym Sewliewie, ale już w wieku osiemnastu lat przeszedł do CSKA Sofia. W barwach klubu ze stolicy Bułgarii występował przez dziesięć sezonów. W tym czasie zdobył pięć tytułów mistrza kraju, dwukrotnie triumfował w rozgrywkach o Puchar Bułgarii i raz w Pucharze Armii Sowieckiej. Był ważnym ogniwem zespołu prowadzonego przez Asparucha Nikodimowa, który w sezonie 1981/82 dotarł do półfinału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych. Na rok przed Mundialem 1986 Markow zdecydował się na pierwszy w swojej karierze transfer zagraniczny: trafił do występującego we francuskiej Division 1 FC Metz. W ciągu dwu lat gry w tym klubie (69 meczów ligowych), dwukrotnie zajął z nim szóste miejsce w lidze. Piłkarską karierę kończył w drugoligowym Grenoble Foot 38.

W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1978 roku. Występował w niej z różną regularnością przez osiem kolejnych lat. Spełnieniem jego reprezentacyjnej kariery był udział w Mundialu 1986, na którym podopieczni Iwana Wucowa - po raz pierwszy w historii - przebrnęli przez fazę grupową i awansowali do drugiej rundy turnieju, w której przegrali 0:2 z Meksykiem. Markow zagrał tylko w jednym spotkaniu, z Argentyną.

Kariera szkoleniowaEdytuj

Karierę trenerską rozpoczął we francuskim Grenoble Foot 38, ale po niespełna dwóch latach pracy powrócił do Bułgarii. Przez dziesięć lat (z krótkim epizodem w 1995 roku w CSKA Sofia) prowadził drugoligowy zespół Cardafon Gabrowo, ale nie odniósł z nim większych sukcesów. Również kolejny klub, w którym został zatrudniony, czyli Widima-Rakowski Sewliewo, grał na zapleczu bułgarskiej ekstraklasy.

Jego kariera szkoleniowa nabrała tempa dopiero w 2002 roku, kiedy - jako pierwszy w historii bałkańskiego futbolu trener zespołu drugoligowego[1] - został selekcjonerem reprezentacji Bułgarii. Z drużyną narodową awansował do Euro 2004. Mimo iż udało mu się wyciągnąć drużynę narodową z trwającego od wielu lat kryzysu, to wielu komentatorów zarzucało mu, że był tylko "marionetką w rękach Iwana Wucowa", sekretarza Bułgarskiego Związku Piłki Nożnej, do którego miał należeć decydujący głos przy wyborze piłkarzy i taktyki na mecze[2]. Ponadto podkreślano, że za czasów Markowa (zresztą podobnie jak w okresie, kiedy kadrę prowadził Dimityr Penew, twórca największego w historii futbolu bułgarskiego sukcesu), panował "zbyt duży luz", a zawodnicy nie zawsze odnosili się z szacunkiem do selekcjonera[3].

W czasie mistrzostw drużyna, w której grali wówczas m.in. Stilijan Petrow, Martin Petrow i Dimityr Berbatow, przegrała wszystkie trzy mecze i mieli najgorszy ze wszystkich drużyn bilans bramkowy – 1:9. Po turnieju Markow podał się do dymisji.

Później pracował w Widimie, a od kwietnia 2006 roku był szkoleniowcem CSKA Sofia. W sezonie 2005–2006 zdobył z nim Puchar, Superpuchar i wicemistrzostwo Bułgarii. Został zdymisjonowany po kilku słabszych meczach w marcu 2007 roku.

Pięć miesięcy później zastąpił Portugalczyka Nelo Vingadę na stanowisku trenera marokańskiego klubu Wydad Casablanca, ale już 4 grudnia otrzymał wymówienie[4].

Na początku stycznia 2008 roku media bułgarskie, powołując się na anonimowego członka Bułgarskiego Związku Piłki Nożnej podały, że Markow jest głównym kandydatem do objęcia stanowiska selekcjonera reprezentacji Bułgarii[5][6]. Kilka dni później (11 stycznia) prezes BFS Borisław Michajłow potwierdził, że właśnie podpisał z nim dwuletni kontrakt[7]. Jednak tym razem przygoda na stanowisku selekcjonera kadry trwała tylko niecałe dwanaście miesięcy. Na początku grudnia Markow został zdymisjonowany. Bezpośrednim powodem dymisji były słabe wyniki w eliminacjach do Mundialu 2010 (trzy punkty w trzech meczach) oraz porażka 1:6 w spotkaniu towarzyskim z Serbią.

W sierpniu 2009 powrócił do pracy po półrocznej przerwie. Został dyrektorem technicznym w CSKA Sofia, gdzie pierwszym trenerem był jego asystent z czasów prowadzenia kadry Ljubosław Penew[8].

SukcesyEdytuj

Kariera piłkarska

Kariera szkoleniowa

PrzypisyEdytuj