Football Club de Metzfrancuski klub piłkarski z siedzibą w Metz (departament Mozela), założony w 1919 roku.

Metz
Pełna nazwa Football Club de Metz
Przydomek Les Grenats
Barwy          
Data założenia 1919
Debiut w najwyższej lidze 1932
Liga Ligue 1
Państwo  Francja
Adres 3, allée Saint Symphorien
Boite Postale 40292
57000 METZ Cedex 01
France
Telefon: 03.87.63.48.20
Stadion Stade Saint-Symphorien
(Pojemność: 24 500)
Prezes Bernard Serin
Trener Vincent Hognon
Asystent trenera Sylvain Marchal
Jean-Marie De Zerbi
Guy Mengual
Benoît Tavenot
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

PoczątkiEdytuj

Klub powstał w 1932 z połączenia dwóch amatorskich klubów z Metz. Jednym z nich był CAM (Cercle Athlétique Messin), a drugim ASM (Association Sportive Messine). Z początku w klubie grali robotnicy i urzędnicy pracujący w mieście. 15 kwietnia 1932 doszło do porozumienia w sprawie fuzji. W latach 30. klub miał status półprofesjonalny.

Pierwszy sezon i pierwszy spadekEdytuj

FC Metz grało w pierwszym sezonie od powstania Ligue 1. Zajęli wówczas 9. miejsce w grupie B i musieli się pożegnać z elitą. Powrót nastąpił po dwóch latach przerwy. Na nowego prezydenta zostaje mianowany Lotaryńczyk Reymond Herloy. Mimo nieudanych meczów utrzymał klub w D1 aż do sezonu 1949-50. Wówczas „Smoki” zajęły 18. (ostatnie) miejsce i musiały się pożegnać z Ligue 1 na sezon.

Po zatrudnieniu byłego szkoleniowca Nice Elly Rousa powrócili bardzo szybko do elity. Kolejna relegacja miała miejsce w sezonie 1957/58. Mimo że do zespołu zakupiono zdolnego Argentyńczyka Roberto Aballaya, który poprzednio występował w Nancy.

Czyściec trwał aż do sezonu 1966/1967, po którym piłkarze prowadzeni przez Maksymiliana Schirchina wywalczyli awans. W pierwszym powrotnym meczu zremisowali 1:1 na wyjeździe z Red Star. W 1978 do klubu przybywa działacz Carlo Molinari. Prezydent FC Metz stawia ze cel piłkarzom i trenerowi piękną grę, która opierałaby się na zasadzie fair play. Ich pierwszym rywalem w europejskich pucharach było niemieckie HSV. Wschodni rywale Francuzów rozprawili się z nimi 4:1 i 3:2. Gdyby nie szczęście, FC Metz pożegnałoby się z D1 już w sezonie 1981/1982. Wówczas wyprzedzili Valenciennes o zaledwie 2 pkt.

Historyczna dataEdytuj

Historyczną datą dla kibiców FC Metz będzie 11 maja 1984 gdy ich pupilki zmierzyli się w finale Pucharu Francji z AS Monaco, który wówczas odnosił sukcesy. Na Parc de Princes 20 000 Lotaryńczyków oglądało zwycięstwo swoich piłkarzy. Był to pierwszy sukces na arenie piłkarskiej we Francji. Kilka miesięcy później niespodziewanie wygrali z FC Barcelona w pierwszej rundzie Pucharu Zdobywców Pucharów. Na stałe do annałów FCM zapisał się ówczesny trener, Henryk Kasperczak.

Ten sezon był udany z racji występów ligowych. Następca Kasperczaka, Marcel Husson zajął ze swoimi piłkarzami 5. miejsce, które dawało im możliwość gry w Pucharze UEFA. Widać, że rozpoczynała się era Metz. W Pucharze UEFA nie sprostali oni Hajdukowi Split. W lidze zajęli 6. miejsce.

W Pucharze Francji w 1988 ekipa Metz wyeliminowała po drodze do triumfu takie drużyny jak Moulouse, Quimper i Amiens. W finale okazali się silniejsi od Sochaux. W PZP nie sprostali Anderlechtowi, który oba mecze wygrał. Pierwszy 3:1, a drugi 2:0.

W sezonie 1990/1991 rozpoczynała się era Joela Mullera, który wiele dobrego zrobił dla FC Metz. Pierwszy swój sezon rozegrał lepiej, niż jego poprzednik, który zajął 14. miejsce. On podskoczył o 2 miejsca. Kibice we Francji śmiali się i żartowali, że działacze FCM wykupili 12. miejsce, bo 3 sezony z rzędu za czasów rządów Mullera klub zajmował tę lokatę. W sezonie 1994/1995 było już lepiej o 4 miejsca. Sezon później gracze Joela byli już na 4. miejscu. Rok później Metz miało skład na miarę mistrza. W zespole z Lotaryngii grali tacy piłkarze jak Letizi, Serredszum, Blanchard, Song, Pirès oraz Terrier. Zajęli 5. miejsce.

Najlepszy był sezon 1997/1998, w którym to zostali wicemistrzami Francji, przegrywając z Lens tylko różnicą bramek. Był to początek końca. 10., 11., 12., a następnie 17. miejsce w lidze sprawiły o spadku nie tylko moralnym, ale i o degradacji do D2. Jednak pograli tam tylko przez rok, po czym wrócili, by straszyć najsilniejsze ekipy z D1 (aktualnie Ligue 1).

SukcesyEdytuj

Ligue 1
Ligue 2
  • Pierwsze miejsce: 1934/1935, 2006/2007, 2013/2014, 2018/2019
  • Drugie miejsce: 1950/1951, 1960/1961, 1966/1967
Puchar Francji
Puchar Ligi Francuskiej
Puchar Intertoto UEFA
  • Drugie miejsce: 1999

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1968/69 Puchar Miast Targowych 1R   Hamburger SV 1–4 2–3 3–7
1969/70 Puchar Miast Targowych 1R   SSC Napoli 1–1 1–2 2–3
1984/85 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   FC Barcelona 2–4 4–1 6–5
1/8   Dynamo Drezno 0–0 1–3 1–3
1985/86 Puchar UEFA 1R   Hajduk Split 2–2 1–5 3–7
1988/89 Puchar Zdobywców Pucharów 1R   RSC Anderlecht 1–3 0–2 1–5
1995 Puchar Intertoto Grupa 6   LASK Linz 1–0 1. miejsce
  NK Zagreb 1–0
  Partick Thistle 1–0
  ÍBK Keflavík 2–1
1/8   Ceahlăul Piatra Neamț 2–0 (W)
1/4   RC Strasbourg 0–2 (D)
1996/97 Puchar UEFA 1R   FC Tirol Innsbruck 1–0 0–0 1–0
2R   Sporting CP 2–0 1–2 3–2
1/8   Newcastle United 1–1 0–2 1–3
1997/98 Puchar UEFA 1R   Excelsior Mouscron 4–1 2–0 6–1
2R   Karlsruher SC 0–2 1–1 1–3
1998/99 Liga Mistrzów 2Q   HJK Helsinki 1–1 0–1 1–2
Puchar UEFA 1R   Crvena zvezda 2–1 1–2 3–3, k: 3–4
1999 Puchar Intertoto 2R   MŠK Žilina 3–0 1–2 4–2
3R   KSC Lokeren 0–1 2–1 2–2, w.
1/2   Polonia Warszawa 5–1 1–1 6–2
F   West Ham United 1–3 1–0 2–3

PiłkarzeEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze FC Metz.

Obecny składEdytuj

Stan na 9 lutego 2020
Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Paul Delecroix
2 OB   Dylan Bronn
3 OB   Matthieu Udol
4 PO   Kévin N'Doram (wyp. z AS Monaco FC)
5 PO   Victorien Angban
6 OB   Mamadou Fofana
7 NA   Ibrahima Niane
8 PO   Boubacar Traoré
9 NA   Thierry Ambrose (wyp. z Manchester City F.C.)
10 PO   Marvin Gakpa
11 NA   Opa Nguette
14 PO   Vincent Pajot (wyp. z Angers SCO)
16 BR   Alexandre Oukidja
Nr Poz. Piłkarz
17 OB   Thomas Delaine
18 OB   Fabien Centonze
19 PO   Habib Maïga
20 NA   Habib Diallo
21 OB   John Boye
22 PO   Sami Lahssaini
24 PO   Renaud Cohade (kapitan)
25 PO   Adama Traoré (wyp. z AS Monaco FC)
26 NA   Pape Ndiaga Yade
27 NA   Farid Boulaya
28 OB   Manuel Cabit
30 BR   Guillaume Dietsch

Piłkarze na wypożyczeniuEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
OB   Laurent Jans (wyp. do SC Paderborn 07)
PO   Gerónimo Poblete (wyp. do CA San Lorenzo de Almagro)
PO   Raouf Mroivili (wyp. do Royal Football Club Seraing)
PO   Vincent Thill (wyp. do US Orléans)
NA   Adama Traoré (wyp. do Al-Adalah FC)
Nr Poz. Piłkarz
NA   Cheikh Tidiane Sabaly (wyp. do Pau FC)
NA   Gauthier Hein (wyp. do Valenciennes FC)
NA   Ablie Jallow (wyp. do AC Ajaccio)
NA   Amadou Ndiaye (wyp. do FC Sochaux-Montbéliard)

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj