Płamen Oreszarski

Płamen Wasilew Oreszarski, bułg. Пламен Василев Орешарски (ur. 21 lutego 1960 w Dupnicy) – bułgarski ekonomista, nauczyciel akademicki i polityk, wiceminister finansów w rządzie Iwana Kostowa (1997–2001), minister finansów w gabinecie Sergeja Staniszewa (2005–2009), premier Bułgarii od 29 maja 2013 do 6 sierpnia 2014.

Płamen Oreszarski
Пламен Орешарски
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Płamen Wasilew Oreszarski
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1960
Dupnica
Premier Bułgarii
Okres od 29 maja 2013
do 6 sierpnia 2014
Poprzednik Marin Rajkow
Następca Georgi Bliznaszki
Minister finansów Bułgarii
Okres od 16 sierpnia 2005
do 27 lipca 2009
Poprzednik Milen Wełczew
Następca Simeon Djankow

ŻyciorysEdytuj

W 1985 ukończył studia w Instytucie Ekonomicznym im. Karola Marksa w Sofii, specjalizując się w zakresie finansów. Na tej samej uczelni doktoryzował się w 1992. Kształcił się także z bankowości w Stanach Zjednoczonych oraz z dziedziny emisji papierów wartościowych w Wielkiej Brytanii.

W latach 1992–1997 pracował jako wykładowca w Uniwersytecie Gospodarki Narodowej i Światowej w Sofii, a także jako członek grup eksperckich przygotowujących restrukturyzację bułgarskiego długu zagranicznego, wprowadzenie systemu izby walutowej, liberalizację systemu cenowego i emisję papierów wartościowych. Od 1993 był dyrektorem wydziału ds. skarbu i zadłużenia w ministerstwie finansów. Między 1995 i 1997 wchodził w skład rady zarządzającej Bułgarskiej Giełdy Papierów Wartościowych, a od 1997 do 2000 w skład zarządu banku Bulbank. Od 1996 do 1997 pełnił funkcję prezesa zarządu banku Sofija-bank.

W 1997, po objęciu stanowiska premiera przez Iwana Kostowa, został wiceministrem finansów. Odpowiadał m.in. za zarządzanie długiem państwowym i nadzór nad rynkiem papierów wartościowych. Po wyborach parlamentarnych w 2001 powrócił do zawodu nauczyciela uniwersyteckiego. Przez krótki okres był wiceprzewodniczącym Związku Sił Demokratycznych, ostatecznie w 2003 definitywnie opuścił to ugrupowanie.

W 2005 ponownie wszedł w skład rządu, obejmując urząd ministra finansów w gabinecie Sergeja Staniszewa. Sprawował go do 2009. W wyborach w 2009 i w 2013 uzyskiwał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego 41. i 42. kadencji z ramienia Bułgarskiej Partii Socjalistycznej.

W wyborach w 2013 socjaliści i ich koalicjant Ruch na rzecz Praw i Wolności uzyskali równo połowę mandatów w parlamencie. Płamen Oreszarski otrzymał misję tworzenia nowego rządu. Pierwsze protesty przeciwko jego gabinetowi nastąpiły bezpośrednio po ogłoszeniu proponowanego składu rządu[1]. Ostatecznie 29 maja 2013 parlament zaaprobował jego rząd (120 głosów za, 97 przeciw)[2], co było możliwe dzięki zbojkotowaniu głosowania przez posłów nacjonalistycznej partii Ataka. Masowe protesty wybuchły w czerwcu 2013, gdy Zgromadzenie Narodowe powołało kontrowersyjnego koalicyjnego posła Delana Peewskiego na prezesa Agencji Bezpieczeństwa Narodowego (DANS)[3]. Szybka rezygnacja Delana Peewskiego nie przerwała protestów. 23 lipca 2014 Płamen Oreszarski podał się do dymisji, Zgromadzenie Narodowe przyjęło jego rezygnację następnego dnia[4]. Zakończył urzędowanie 6 sierpnia 2014, gdy urząd premiera tymczasowo objął Georgi Bliznaszki.

W 2016 wystartował w wyborach prezydenckich jako niezależny z poparciem Ruchu na rzecz Praw i Wolności, otrzymując w pierwszej turze 6,6% głosów (5. miejsce)[5].

Życie prywatneEdytuj

Płamen Oreszarski jest żonaty, ma syna.

PrzypisyEdytuj

  1. Bulgarians to Protest ‘Mafia’ Cabinet Proposal (ang.). novinite.com, 28 maja 2013. [dostęp 2016-10-29].
  2. Bulgaria: Naming of Prime Minister Ends Stalemate (ang.). nytimes.com, 29 maja 2013. [dostęp 2016-10-29].
  3. Bulgarians protests over media magnate as security chief (ang.). reuters.com, 14 czerwca 2013. [dostęp 2016-10-29].
  4. Bulgarian Parliament Approves Government Resignation (ang.). novinite.com, 24 lipca 2014. [dostęp 2016-10-29].
  5. Резултати за президент и вицепрезидент на републиката при обработени 100.00% СИК протоколи в РИК (bułg.). cik.bg. [dostęp 2016-11-08].

BibliografiaEdytuj