Paillon (oks. dialekt nicejski: Palhon, Paioun, wł.: Palhoun, Paglione) – rzeka we Francji, przepływająca przez departament Alpy Nadmorskie, uchodząca do Morza Śródziemnego w Nicei. Dopływy: Paillon de Contes, Paillon de Levens, Paillon de l’Escarène, Paillon de Laguet i Banquière.

Paillon
Ilustracja
Paillon koło Drap
Kontynent

Europa

Państwo

 Francja

Rzeka
Długość 36,3 km
Powierzchnia zlewni

95 km²

Źródło
Miejsce mont Auri
Wysokość

1 300

Współrzędne

43°54′20″N 7°21′38″E/43,905556 7,360556

Ujście
Recypient

Morze Śródziemne

Miejsce Promenada Anglików w Nicei
Współrzędne

43°41′40″N 7°16′07″E/43,694444 7,268611

Położenie na mapie Alp Nadmorskich
Mapa konturowa Alp Nadmorskich, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, poniżej na lewo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże
Mapa konturowa regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”

CharakterystykaEdytuj

Paillon to typowa śródziemnomorska rzeka o niskim poziomie wody przez prawie cały rok i gwałtownych powodziach w okresie jesiennym, a czasem wiosną, o przepływie sięgającym 500 m3/s raz na dekadę, a 1000 m3/s przy powodziach stulecia[1]. Źródło ma w Alpach Nadmorskich, pod górą Auri na północ od miejscowości Lucéram. Płynie z reguły na południe, przepływając przez L’Escarène, Blausasc, Peillon, Peille, Cantaron, Drap (gdzie wpływa do niej Paillon de Contes), La Trinité i Niceę, w której ostatnie kilka kilometrów została etapami w latach 1868-1972 przeprowadzona pod powierzchnią miasta i uchodzi do morza przy Promenadzie Anglików. Długość rzeki wynosi 36,3 km. Region doliny rzek Paillon i Paillon de Contes to Pays des Paillons[2]. Rzeka jest wspomniana w hymnie Nicei Nissa la Bella[3]. Nad podziemnym korytem rzeki obecnie znajduje się wypełniona zielenią i fontannami Promenada Paillon oraz główny plac Nicei – Plac Massena[4].

NazwaEdytuj

Nazwa Paillon (pierwotnie Palhon, Paion) odnosi się do [strumienia] spadającego z wysokości, wodospadu. Rdzeń palh oznacza w języku oksytańskim wzniesienie i znajduje się też w nazwach okolicznych miejscowości Peille i Peillon. Nawiązuje ona do gwałtownych i niespodziewanych powodzi jakie nawiedzały przez wieki zwłaszcza Niceę do czasu przeprowadzenia rzeki pod miastem[5]. Podczas jednej z nich, w 1925 roku do rzeki obsunęła się przybrzeżna skarpa z kaplicą w miejscu męczeństwa św. Poncjusza z Cimiez[6].

Galeria fotografiiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dictionnaire historique et biographique du comté de Nice. red. Ralph Schor. Nice: Serre, 2002, s. 276-277. ISBN 978-2-86410-366-0.
  2. Fiche cours d'eau. Le Paillon (Y65-0400). Sandre Portail national d'accès aux référentiels sur l'eau. [dostęp 2019-01-24].
  3. Nissa la Bella, l'hymne du comté de Nice. nice-la-belle.com. [dostęp 2017-11-19].
  4. Tomasz Bobrowski: Plac Massena i Promenada Paillon, Nicea, atrakcje przewodnik. LazurowyPrzewodnik.pl, 2015-02-18. [dostęp 2019-01-24]. (pol.).
  5. André Peyregne: Les Niçois domptent. pressreader.com. [dostęp 2019-01-24].
  6. G. Laguerre. Saint-Pons de Cimiez. „Provence Historique”. 70, s. 400, 1967. 

Linki zewnętrzneEdytuj