Panda (rodzaj ssaka)

Panda[6] (Ailuropoda) – rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae).

Panda
Ailuropoda[1]
Milne-Edwards, 1870[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – panda wielka (A. melanoleuca)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Infrarząd

Arctoidea

Parvordo

Ursida

Rodzina

niedźwiedziowate

Podrodzina

Ailuropodinae

Rodzaj

panda

Typ nomenklatoryczny

Ursus melanoleucus David, 1869

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje jeden współcześnie występujący gatunek występujący w Azji (Chiny)[7][8][9].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 120–180 cm, długość ogona 10–16 cm; masa ciała samic 70–100 kg, samców 85–125 kg (w niewoli czasami do 150 kg)[8].

EtymologiaEdytuj

  • Ailuropoda (Ailuropus, Aeluropus): rodzaj Ailurus Cuvier, 1825; πους pous, ποδος podos „stopa”[10].
  • Pandarctos: fr. panda „pandka ruda”, najprawdopodobniej od nep. ponya „pandka ruda”; αρκτος arktos „niedźwiedź”[11]

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należy jeden współcześnie występujący gatunek[7][6]:

oraz wymarłe[12]:

PrzypisyEdytuj

  1. Ailuropoda, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. A. Milne-Edwards. Note sur quelques Mammifères du Thibet oriental. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 70, s. 342, 4870 (fr.). 
  3. P. Gervais. Mémoire sur les formes cérébrales propres aux carnivores vivants et fossiles suivi de remarques sur la classification de ces animaux. „Nouvelles Archives du Muséum d’Histoire Naturelle”. 6, s. 161 (przypis), 1870 (fr.). 
  4. A. Milne-Edwards. A l’occasion des mammifères de Moupin, je crois utile de donner ici un catalogue complet de tons ceux que j’ai personnellemcnt observes dans la Chine septentrionale, au nord du Yangtzekiang, comme je l’ai fait ailleurs pour les oiseaux. „Bulletin des Nouvelles Archives du Museum”. 7, s. 92, 1871 (fr.). 
  5. R. Lydekker: The Order Carnivora. W: W.H. Flower & R. Lydekker: An introduction to the study of mammals living and extinct. London: A. and C. Black, 1891, s. 560. (ang.)
  6. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 151. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  7. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 434. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.)
  8. a b D.L. Garshelis: Family Ursidae (Bears). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. 2009, s. 487. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.)
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red. red.): Genus Ailuropoda (ang.). W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-05-19].
  10. Palmer 1904 ↓, s. 86.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 508.
  12. Ailuropoda Milne-Edwards 1870 (giant panda) (ang.). Fossilworks: The Paleobiology Database. [dostęp 2021-05-18].
  13. Ch. Jin, R.L. Ciochon, W. Dong, R.M. Hunt, Jr, J. Liu, M. Jaeger & Q. Zhu. The first skull of the earliest giant panda. „Proceedings of the National Academy of Sciences”. 104 (26), s. 10932–10937, 2007. DOI: 10.1073/pnas.0704198104 (ang.). 

BibliografiaEdytuj