Otwórz menu główne

Parafia św. Henryka w Pietwałdzie

Parafia Świętego Henryka w Pietwałdzieparafia rzymskokatolicka znajdująca się w Pietwałdzie w kraju morawsko-śląskim w Czechach. Należy do dekanatu Karwina diecezji ostrawsko-opawskiej.

Parafia Świętego Henryka w Pietwałdzie
Farnost sv. Jindřicha
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo  Czechy
Siedziba Pietwałd
Data powołania przed 1447
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja ostrawsko-opawska
Dekanat Karwina
Kościół św. Henryka w Pietwałdzie
Proboszcz ks. Vít Zatloukal
Położenie na mapie kraju morawsko-śląskiego
Mapa lokalizacyjna kraju morawsko-śląskiego
Parafia Świętego Henryka w Pietwałdzie
Parafia Świętego Henryka w Pietwałdzie
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Parafia Świętego Henryka w Pietwałdzie
Parafia Świętego Henryka w Pietwałdzie
Ziemia49°49′54,5″N 18°23′11,0″E/49,831806 18,386389
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Parafia powstała w XIV lub w pierwszej połowie XV wieku. Została wymieniona w spisie świętopietrza, sporządzonym przez archidiakona opolskiego Mikołaja Wolffa w 1447, pośród innych parafii archiprezbiteratu (dekanatu) w Cieszynie, pod nazwą Petirswalde[1]. Na podstawie wysokości opłaty w owym sprawozdaniu liczbę ówczesnych parafian (we wszystkich podległych wioskach) oszacowano na 150[2].

W okresie Reformacji kościół został przejęty przez ewangelików. 26 marca 1654 został im odebrany przez specjalną komisję[3]. Wówczas parafia katolicka nie została wznowiona. W połowie XIX wieku stanowiła lokalię parafii w Szynowie[4].

Po wojnach śląskich i oddzieleniu granicą od diecezjalnego Wrocławia, będącego w odtąd w Królestwie Prus, do zarządzania pozostałymi w Monarchii Habsburgów parafiami powołano w 1770 Wikariat generalny austriackiej części diecezji wrocławskiej. Po I wojnie światowej i polsko-czechosłowackim konflikcie granicznym Pietwałd znalazł się w granicach Czechosłowacji, wciąż jednak podległy był diecezji wrocławskiej, pod zarządem specjalnie do tego powołanej instytucji zwanej: Knížebiskupský komisariát niský a těšínský[5]. W 1928 parafia została przepisana do nowo utworzonego dekanatu śląskoostrawskiego, a kiedy Polska dokonała aneksji tzw. Zaolzia w październiku 1938 parafię jako jedną z 29 włączono do diecezji katowickiej, a 1 stycznia 1940 z powrotem do diecezji wrocławskiej. Wówczas też parafia przejęta została przez dekanat karwiński[6]. W 1947 obszar ten wyjęto ostatecznie spod władzy biskupów wrocławskich i utworzono Apostolską Administraturę w Czeskim Cieszynie, podległą Watykanowi. W 1978 obszar Administratury podporządkowany został archidiecezji ołomunieckiej. W 1996 wydzielono z archidiecezji ołomunieckiej nową diecezję ostrawsko-opawską.

PrzypisyEdytuj

  1. Registrum denarii sancti Petri in archidiaconatu Opoliensi sub anno domini MCCCCXLVII per dominum Nicolaum Wolff decretorum doctorem, archidiaconum Opoliensem, ex commisione reverendi in Christo patris ac domini Conradi episcopi Wratislaviensis, sedis apostolice collectoris, collecti. „Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens”. 27, s. 369-372, 1893. Breslau: H. Markgraf (niem.). 
  2. Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 321-322. ISBN 978-83-926929-3-5.
  3. Z historii Kościoła Ewangelickiego na Śląsku Cieszyńskim. Tadeusz J. Zieliński (redakcja). Katowice: Dom Wydawniczy i Księgarski „Didache”, 1992, s. 259-260. ISBN 83-85572-00-7.
  4. Janusz Spyra: Śląsk Cieszyński w okresie 1653-1848. Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2012, s. 309. ISBN 978-83-935147-1-7.
  5. Frýdecká farnost v kontextu církevně-správního vývoje Slezska (cz.)
  6. Handbuch des Erzbistums Breslau für das Jahr 1940. Breslau: Fürstbischöfliche Geheime Kanzlei, 1940, s. 82-83. (niem.)

Linki zewnętrzneEdytuj