Parafia św. Karola Boromeusza w Piskorowicach

parafia rzymskokatolicka w archidiecezji przemyskiej

Parafia św. Karola Boromeusza w Piskorowicach – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w archidiecezji przemyskiej, w dekanacie Leżajsk I[1].

Parafia
św. Karola Boromeusza
w Piskorowicach
Ilustracja
Kościół parafialny
Państwo

 Polska

Siedziba

Piskorowice

Adres

Piskorowice 123
37-300 Leżajsk

Data powołania

7 października 1930

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Archidiecezja

przemyska

Dekanat

Leżajsk I

Kościół parafialny

Kościół św. Karola Boromeusza w Piskorowicach

Proboszcz

ks. Mariusz Kilar

Wezwanie

św. Karola Boromeusza

Wspomnienie liturgiczne

4 listopada

Położenie na mapie gminy wiejskiej Leżajsk
Mapa konturowa gminy wiejskiej Leżajsk, po prawej znajduje się punkt z opisem „Parafiaśw. Karola Boromeuszaw Piskorowicach”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Parafiaśw. Karola Boromeuszaw Piskorowicach”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Parafiaśw. Karola Boromeuszaw Piskorowicach”
Położenie na mapie powiatu leżajskiego
Mapa konturowa powiatu leżajskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Parafiaśw. Karola Boromeuszaw Piskorowicach”
Ziemia50°14′06,863″N 22°31′46,607″E/50,235240 22,529613
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Piskorowice należały do parafii w Sieniawie, w dekanacie jarosławskim. W 1927 roku w Piskorowicach i Piganach było 380 wiernych. W latach 1900–1960 w Piskorowicach istniał dom zakonny sióstr Służebniczek Starowiejskich, które prowadziły ochronkę, a później posługiwały w parafii. W 1911 roku powstała kaplica publiczna pw. św. Karola Boromeusza[2].

W 1929 roku właściciel tych terenów hrabia Maurycy Zamoyski wybudował murowany kościółek, a 7 października 1930 roku została erygowana parafia, z wydzielonego terytorium parafii w Sieniawie i parafii farnej w Leżajsku, w skład której weszły Piskorowice i Pigany (427 wiernych) i Rzuchów (58 wiernych). Parafia przynależała początkowo do dekanatu leżajskiego, a od 1931 roku do nowo utworzonego dekanatu Sieniawa.

Gdy kościół okazał się za mały dla potrzeb wiernych, w 1972 roku postanowiono zbudować większy kościół, ale nie otrzymano pozwolenia. Dopiero w 1979 roku parafia otrzymała pozwolenia na remont i rozbudowę kościoła. W latach 1980–1982 zbudowano nowy kościół, według projektu architekta mgr inź. Romana Orlewicza. Kościół został poświęcony 14 listopada 1982 roku przez bpa Ignacego Tokarczuka[3][4]. 18 maja 2003 roku parafia została przydzielona do dekanatu Leżajsk I.

Na terenie parafii jest 1 350 wiernych (w tym: Piskorowice – 600, Paluchy – 110, Rzuchów – 210, Chałupki Piskorowickie – 180, Osiedle PGR – 250)[5].


Proboszczowie parafii:
1930–1958. ks. Jan Poręba[6].
1958–1965. ks. Józef Winnicki.
1965–1966. ks. Paweł Lis.
1966–1969. ks. Józef Łasica.
1969–1984. ks. Bronisław Wawrzkiewicz.
1984–2014. ks. kan. Wincenty Skrobacz.
2014– nadal ks. Mariusz Kilar.

PrzypisyEdytuj

  1. Opis dekanatu na stronie archidiecezji
  2. Schematismus Univerdi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioecesis Premisliensis Rit. Lat. pro Anno Domini 1927 (s. 63–64) [dostęp 2020-02-18]
    [Cytat: in loco p. et in Piskorowice adsunt asyla parv. cura SS. Servul. B.M.V. Capellae publicae: in Piskorowice a. 1911 s. tit. S. Caroli Borromei.]
  3. Rocznik Archidiecezji Przemyskiej 1997 (s. 476) ISSN 1233-4685
  4. Historia parafii Piskorowice.
  5. Rocznik Archidiecezji Przemyskiej 2015/2016 (s. 182) ISSN 1429-6314
  6. Schematismus Universi Venerabilis Cleri Saecularis et Regularis Dioecesis Premisliensis Rit. Lat. pro Anno Domini 1931 (s. 93) [dostęp 2020-02-18].

Linki zewnętrzneEdytuj