Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gudogajach

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gudogajach – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w diecezji grodzieńskiej, w dekanacie Ostrowiec, na Białorusi.

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gudogajach
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo  Białoruś
Siedziba Gudogaje
Data powołania 1777
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
diecezja grodzieńska
Dekanat Ostrowiec
kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gudogajach
Nadzór karmelici bosi
Wezwanie Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny
Wspomnienie liturgiczne 31 maja
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa konturowa obwodu grodzieńskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gudogajach”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Parafia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Gudogajach”
Ziemia54°33′07,8″N 25°54′28,2″E/54,552167 25,907833

Kościół parafialny jest sanktuarium maryjnym. Znajduje się tu uważany za cudowny obraz Matki Bożej Gudogajskiej, 15 lipca 2007 koronowany koronami papieskimi przez emerytowanego arcybiskupa mińsko-mohylewskiego kard. Kazimierza Świątka.

Parafia posiada kaplicę filialną we wsi Łosza.

HistoriaEdytuj

Pierwszy kościół w Gudogajach fundacji Ludwiki Anny z Sulistrowskich Koziełło Poklewskiej (Woyny) i Józefa Woyny powstał w 1735. Już wcześniej znajdował się tu łaskami słynący obraz Matki Bożej. W 1763 powstał tu klasztor karmelitów bosych, a rok później nowy kościół. W 1777 została erygowana parafia. Przy klasztorze zakonnicy prowadzili szpital dla ubogich i szkołę dla sierot.

W 1832 w wyniku represji popowstaniowych władze carskie skasowały klasztor i zamknęły kościół. Parafia została przywrócona w 1906. W 1907 do Gudogajów powrócił obraz Matki Bożej, który od 1832 był w Oszmianie.

W latach międzywojennych parafia leżała w archidiecezji wileńskiej, w dekanacie Oszmiana[1]. Istniał wówczas plan rozbudowy kościoła, niezrealizowany z powodu wybuchu II wojny światowej.

W czasach komunizmu parafia działała do śmierci proboszcza ks. Adama Wojciechowskiego w 1973. W późniejszych latach pozostawała bez kapłana. W 1990 parafię ponownie objęli karmelici bosi.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj