Paweł Wędziagolski

architekt polski

Paweł Tadeusz Wędziagolski (ur. 28 października 1883 w Jaworowie, zm. 1 lipca 1929 tamże) – polski architekt i teoretyk architektury, przedstawiciel klasycyzmu akademickiego[1], profesor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie i Politechniki Warszawskiej.

Paweł Wędziagolski
Data i miejsce urodzenia 28 października 1883
Jaworów
Data i miejsce śmierci 1 lipca 1929
Jaworów
Profesor nauk technicznych
Specjalność: architektura
Alma Mater Uniwersytet w Petersburgu
Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu
1917-1929
Uczelnia Politechnika Warszawska
Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie
Grób Pawła Wędziagolskiego lasek przed wsią Zawiszańce

ŻyciorysEdytuj

Urodził się na Wileńszczyźnie w rodzinie szlacheckiej herbu Pomian. Był bratem rewolucjonisty Karola Wędziagolskiego i polityka Bronisława Wędziagolskiego.

W latach 1908–1917 studiował w Petersburgu, gdzie ukończył studia na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu, Akademię Wojskową oraz z wyróżnieniem w 1917 studia na Wydziale Architektury tamtejszej Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych[1]. W 1920 fortyfikował twierdzę Modlin. W 19120 opublikował pracę Mosty wojenne.

Ważniejsze projektyEdytuj

Wykładał na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej oraz w Szkole Sztuk Pięknych. Dokonał pomiarów renesansowych pomników we Włoszech.

Zmarł uderzony upadającym drzewem, ścinanym na budowę domu, pochowany został na cmentarzyku rodzinnym w lasku koło wsi Zawiszańce.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Andrzej Kazimierz Olszewski: Nowa forma w architekturze polskiej 1900–1925 : teoria i praktyka. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1967, s. 132–134, 193–198.

Linki zewnętrzneEdytuj