Picoidesrodzaj ptaka z podrodziny dzięciołów (Picinae) w rodzinie dzięciołowatych (Picidae).

Picoides[1]
Lacépède, 1799[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – dzięcioł włochaty (Picoides villosus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Podrząd dzięciołowce
Nadrodzina Picoidea
Rodzina dzięciołowate
Podrodzina dzięcioły
Plemię Melanerpini
Rodzaj Picoides
Typ nomenklatoryczny

Picus tridactylus Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej[7].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 20–25 cm; masa ciała 47–88 g[7].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Picoides: rodzaj Picus Linnaeus, 1758 (dzięcioł); gr. -οιδης -oidēs „przypominający”[8].
  • Tridactylia: gr. τριδακτυλος tridaktulos „trójpalczasty”, od τρι- tri- „trój-”, od τρεις treis, τρια tria „trzy”; δακτυλος daktulos „palec”[8]. Gatunek typowy: T. hirsuta {{small>Stephens, 1815}} (= Picus tridactylus Linnaeus, 1758).
  • Apternus: gr. negatywny przedrostek α- a-; πτερνη pternē „pięta, stopa”[8]. Gatunek typowy: Picus (Aptemus) arcticus Swainson, 1832.
  • Pipodes: gr. πιπω pipō „cętkowany dzięcioł”; -οιδης -oidēs „przypominający”[8]. Gatunek typowy: Picus tridactylus Linnaeus, 1758.
  • Dryocolaptes: łac. dryocolaptes „dzięcioł”, od gr. δρυοκολαπτης druokolaptēs „dzięcioł”, od δρυς drus, δρυος druos „drzewo”; κολαπτης kolaptēs „dłuto”, od κολαπτω kolaptō „dłutować”[8]. Gatunek typowy: Picus tridactylus Linnaeus, 1758; młodszy homonim Dryocolaptes Morris, 1837 (Picidae).

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

PrzypisyEdytuj

  1. Picoides, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. B.G. de Lacépède: Discours d’ouverture et de clôture du cours d’histoire naturelle, donné dans le Muséum national d’Histoire naturelle, l’an VII de la République, et tableaux méthodiques des mammifères et des oiseaux. Paris: Plassan, 1799, s. 7. (fr.)
  3. J.F. Stephens: Tridactylia. Tridactylia. W: G. Shaw: General zoology, or Systematic natural history. T. 9: Aves. Cz. 1. London: Printed for G. Kearsley, 1815, s. 218. (ang.)
  4. W. Swainson: Picidae. W: J. Richardson, W. Swainson: Fauna boreali-americana, or, The zoology of the northern parts of British America: containing descriptions of the objects of natural history collected on the late northern land expeditions under command of Captain Sir John Franklin, R.N.. Cz. 2: The Birds. Londyn: John Murray, 1831, s. 302. (ang.)
  5. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 198. (niem.)
  6. J.von N.F.X. Gistel: Naturgeschichte des Thierreichs für höhere Schulen. Stuttgart: Hoffmann, 1848, s. 86, 196. (niem.)
  7. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Woodpeckers (Picidae), version 1.0.. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.picida1.01. [dostęp 2020-10-05]. (ang.)  
  8. a b c d e Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  9. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Melanerpini Gray,GR, 1846 (Wersja: 2020-06-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-10-05].
  10. R.M. Zink, S. Rohwer, S. Drovetski, R.C. Blackwell-Rago, S.L. Farrell. Holarctic phylogeography and species limits of three-toed Woodpeckers. „The Condor”. 104 (1), s. 167-170, 2002. DOI: 10.1650/0010-5422%282002%29104%5B0167%3AHPASLO%5D2.0.CO%3B2 (ang.).