Otwórz menu główne

Pierre de Monteruc (zm. 30 maja 1385 w Awinionie) – francuski kardynał. Siostrzeniec papieża Innocentego VI.

Pierre de Monteruc
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia ?
Donzenac
Data i miejsce śmierci 30 maja 1385
Awinion
Wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania 1361-1385
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 23 grudnia 1356
Innocenty VI
Kościół tytularny S. Anastasiae

ŻyciorysEdytuj

Urodził się na zamku Donzenac w diecezji Tulle. Studiował prawo cywilne na uniwersytecie w Tuluzie, uzyskując tytuł licencjata. Po wyborze jego wuja na papieża (1352) szybko awansował w hierarchii kościelnej. Między rokiem 1353 a 1355 otrzymał szereg beneficjów w Normandii, Flandrii i Katalonii, został też mianowany protonotariuszem apostolskim i kapelanem papieskim. 20 listopada 1355 dzięki rekomendacji papieża wybrano go biskupem Pampeluny, nominacja ta spotkała się jednak ze znacznym oporem ze strony mieszkańców Nawarry. Nigdy nie odwiedził swojej diecezji ani nie otrzymał sakry biskupiej, zarządzając diecezją poprzez wikariusza Eaimond Deffrans. 23 grudnia 1356 Innocenty VI mianował go kardynałem prezbiterem S. Anastasiae, zwalniając jednocześnie z biskupstwa w Pampelunie. Sprawował urząd wicekanclerza Stolicy Apostolskiej od 1361 roku. Uczestniczył w konklawe 1362 i konklawe 1370. Protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów od 1367. Był jednym z głównych przeciwników powrotu papiestwa z Awinionu do Rzymu. W 1376 odmówił powrotu do Wiecznego Miasta wraz z papieżem Grzegorzem XI, za co ten zagroził mu pozbawieniem stanowiska wicekanclerza. Pozostał w Awinionie przez cały rok 1378, nie uczestnicząc w wyborze Urbana VI ani antypapieża Klemensa VII. Przyłączył się do obediencji antypapieża jako ostatni ze wszystkich kardynałów mianowanych przed schizmą, wydaje się jednak, że nie zerwał całkowicie z prawowitym papieżem Urbanem VI, gdyż nigdy nie został przez niego ekskomunikowany ani pozbawiony stanowisk i godności[1]. Na początku 1385 roku ciężko zachorował, wskutek czego musiał zrezygnować z kierowania bieżącymi pracami Kancelarii Apostolskiej. Na 20 dni przed śmiercią sporządził testament. Został pochowany w klasztorze kartuzów w Awinionie.

PrzypisyEdytuj

  1. Pracami Kancelarii Apostolskiej „rzymskiej” obediencji kierował bratanek Pierre’a Renoul de Monteruc, którego Urban VI w 1378 mianował kardynałem i regentem Kancelarii Apostolskiej.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Pierre Despres
Wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego
(1361-1385)
Następca
Jacques de Mantenay (obediencja awiniońska)
Renoul de Monteruc (obediencja rzymska)