Piotr Niwiński (ur. 3 lipca 1966 w Gdańsku[2]) – polski historyk, publicysta, wykładowca akademicki. Autor publikacji z zakresu historii najnowszej, szczególnie dotyczących polskiego podziemia w czasie II wojny światowej i po jej zakończeniu oraz opozycji antykomunistycznej na Wileńszczyźnie, a także aparatem represji na Pomorzu po 1945.

Piotr Niwiński
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1966
Gdańsk
dr hab.
Specjalność: historia najnowsza, stosunki międzynarodowe, polityka bezpieczeństwa[1]
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski
Doktorat 1998 – historia
KUL
Pracownik naukowy
Wydział Nauk Społecznych Uniwersytet Gdański
Stanowisko profesor nadzwyczajny
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Jest absolwentem II Liceum Ogólnokształcego w Sopocie, Studiował historię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, od 1994 pracuje na Uniwersytecie Gdańskim. W 1998 obronił napisaną pod kierunkiem Tomasza Strzembosza pracę doktorską Okręg Wileński Armii Krajowej 1944-1948[2]. Do 2008 pracował także w gdańskim oddziale IPN[2].

Od 2016 jest kierownikiem Zakładu Nauki o Bezpieczeństwie na Uniwersytecie Gdańskim[2].[3] i wykładowcą na Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi.

Autor przeszło stu publikacji, w tym monografii "Okręg Wileński AK 1944-1948" (Warszawa 1999), która otrzymała Nagrodę im. Jerzego Łojka, współautor albumu "Żołnierze wyklęci" (Warszawa 2002) i "Atlasu polskiego podziemia niepodległościowego 1944-1956" (Warszawa-Lublin 2007)[4].

Obok Piotra Semki i prof. Jana Żaryna, autor negatywnej opinii o scenariuszu ekspozycji Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, które przyczyniły się do zmian administracyjno-strukturalnych funkcjonowania tego muzeum[5].

Od 7 lutego 2018 członek Rady przy Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku[6].

W 2017 postanowieniem prezydenta RP Andrzeja Dudy został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pielęgnowaniu pamięci o najnowszej historii Polski, a w szczególności o dziejach Żołnierzy Niezłomnych[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Piotr Niwiński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. a b c d Encyklopedia 100-lecia KUL. Tom II, wyd. KUL, Lublin 2018, s. 109
  3. Piotr Niwiński. [dostęp 11 stycznia 2016].
  4. Piotr Niwiński. [dostęp 11 stycznia 2016].
  5. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2016-07-12].
  6. Minister Kultury powołał członków Rady Muzeum. muzeum1939.pl. [dostęp 2018-02-09].
  7. Odznaczenia dla Niezłomnych. prezydent.pl, 2017-03-01. [dostęp 2017-03-01].

Linki zewnętrzneEdytuj