Połonina Kiczera

Połonina Kiczera – duży trawiasty obszar na północnych stokach grzbietu Małych Pienin, pomiędzy zboczami Borsuczyn (939 m) i Wysokiej (1050 m), oraz południowymi zboczami szczytu Homola (726 m). Od Polany pod Wysoką oddzielony jest wąskim pasem zalesionego jaru potoku Kamionka[1].

Połonina Kiczera i szczyt Homole

Dawniej były to pola uprawne wsi Jaworki, której mieszkańcy (Rusini) zostali po II wojnie światowej wysiedleni. Jak biedni byli to ludzie, może świadczyć dokumentacja ich dobytku podczas wywozu: tylko co dziesiąta rodzina miała konia, każda zaś krowę i kilka owiec lub kóz[2].

Obecnie na połoninie prowadzony jest kulturowy wypas owiec i znajdują się jedyne w całej okolicy zabudowania. Jest to stacja doświadczalna IMUZ[2]. Przez obszar połoniny nie prowadzą szlaki turystyczne.

PrzypisyEdytuj

  1. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000. Wrocław: Wyd. Kartograficzne Eko-Graf, 2000. ISBN 83-86645-38-5.
  2. a b Józef Nyka: Pieniny. Przewodnik. Wyd. IX. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006. ISBN 83-915859-4-8.