Otwórz menu główne

Pokój krzyszkowski – układ zawarty 30 sierpnia 1157 w Krzyszkowie pod Poznaniem między Bolesławem IV Kędzierzawym a cesarzem Fryderykiem I Barbarossą.

Spis treści

PrzyczynyEdytuj

Usunięty w 1146 przez młodszych braci Władysław II Wygnaniec spotkał się w 1157 w Bambergu z cesarzem i wyjednał interwencję w Polsce. Wojsko cesarza Fryderyka I Barbarossy przekroczyło Odrę, której linię obrony zaniechano, spalono grody nad Odrą – Głogów i Bytom Odrzański. Wojska cesarskie bez problemu wkroczyły w głąb kraju. Bolesław IV Kędzierzawy nie podejmował walki. Gdy cesarz dotarł pod Poznań, Bolesław poprosił o pokój, który faktycznie zawarto.

SkutkiEdytuj

Upokorzenie Bolesława było wtedy ogromne – stał przed cesarzem boso, z mieczem przy szyi. Był zmuszony złożyć hołd lenny i przyjąć następujące warunki:

  • został zobligowany do stawienia się w Magdeburgu, by odpowiedzieć na zarzuty w sprawie brata,
  • przyrzekł zapłacić Fryderykowi 3400 grzywien srebra jako zwrot wkładu poniesionego przez cesarza na wyprawę.

Rękojmią zobowiązania byli zakładnicy, wśród których był najmłodszy brat Kazimierz. Polska stała się lennem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Za tę cenę Bolesław Kędzierzawy miał rządzić krajem[1].

Zgodził się też na powrót do kraju Władysława II Wygnańca, a z nim trójki jego dzieci. Doprowadziło to do podziału Śląska: część z Raciborzem dla Mieszka Plątonogiego, księstwo opolskie dla Bolesława Wysokiego.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Magdalena Biniaś-Szkopek: Bolesław IV Kędzierzawy - książę Mazowsza i princeps. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2009. ISBN 978-83-7177-603-8.
  • Józef Dobosz: Kazimierz II Sprawiedliwy. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2011. ISBN 978-83-7177-782-0.