Polimery nieorganiczne

każdy polimer, który w łańcuchu głównym nie zawiera atomów węgla

Polimery nieorganicznepolimery, które w swojej strukturze, w łańcuchu głównym nie zawierają atomów węgla. Polimery zawierające składniki nieorganiczne i organiczne, czasami nazywane są polimerami nieorganiczno-organicznymi. Polimery nieorganiczne oferują właściwości niespotykane w materiałach organicznych takie jak sprężystość w niskiej temperaturze, przewodność elektryczna właściwa, niepalność. Polimery nieorganiczne z dostosowującymi się właściwościami czasami nazywane są inteligentnymi polimerami nieorganicznymi. Specjalna grupa polimerów nieorganicznych to geopolimery, które występują naturalnie, ale mogą być też otrzymywane sztucznie.

BudowaEdytuj

Polimery liniowe z jednym rodzajem atomów w głównych łańcuchachEdytuj

Polimery liniowe posiadają łańcuch główny bez żadnych rozgałęzień bocznych. Przykładem jest spontanicznie tworzące się polisulfany, powstające w wyniku polimeryzacji siarki S
8
. Polimery formowane z pierwiastków grupy IV układu okresowego są dobrze znane. Podstawowym przykładem są polisilany, krzemowy odpowiednik polietylenu. Mogą być klasyfikowane zależnie od tego czy mają pojedyncze, podwójne lub potrójne wiązania w łańcuchu głównym.

Polimery mieszaneEdytuj

Polimery mieszane posiadają więcej niż jeden rodzaj atomu w łańcuchu głównym. Zazwyczaj dwa rodzaje atomów występują naprzemiennie.

Na bazie krzemuEdytuj

Przykładem mogą być polisiloksany, których główny łańcuch jest zbudowany z naprzemiennie ułożonych atomów krzemu i tlenu (OSiOSiOSi).

Na bazie fosforuEdytuj

Polifosforany są zbudowane są z merów fosforanowych. Powstają na skutek spontanicznej lub wymuszonej kondensacji soli kwasu fosforowego. Ich ogólną budowę można przedstawić następująco:

MO[P(OM)(O)O]
n
M
(M = atom metalu, zwykle sodu lub potasu).

Na bazie boruEdytuj

Poliborany posiadają łańcuch główny o budowie BNBN.

Na bazie siarkiEdytuj

Siarko-azotowe polimery posiadają łańcuch główny o budowie SNSN. Materiały tego typu posiadają wysoką przewodność elektryczną.

Metody polimeryzacjiEdytuj

Polimery nieorganiczne tworzone są, tak samo jak organiczne, w wyniku:

BibliografiaEdytuj

  • J. E. Mark, H. R. Allcock and R. West, „Inorganic Polymers”, 1992, Prentice Hall.
  • D. Walton and P. Lorimer, „Polymers”, 2001, Oxford Chemistry Primers.
  • W. Szlezyngier, „Tworzywa sztuczne”, Tom 1, 1996, Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej.
  • W. Szlezyngier, „Tworzywa sztuczne”, Tom 2, 1996, Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej.