Mieszkanka Markizów
Rautao - maoryski posąg przodka

Polinezyjczycy – rdzenni mieszkańcy Polinezji oraz niektórych wysp Melanezji i Mikronezji. Posługują się językami polinezyjskimi. Podstawą gospodarki jest rybołówstwo i rolnictwo, w mniejszym zakresie także chów zwierząt. Struktura społeczna opiera się na podziale na warstwy (arystokracja, rolnicy, rybacy, rzemieślnicy, niewolnicy).

Spis treści

Historia osadnictwaEdytuj

Polinezyjczycy, jak inne ludy austronezyjskie, najprawdopodobniej wywodzą się z Tajwanu, dzięki umiejętnościom żeglarskim zasiedlając stopniowo w latach 1500–1000 p.n.e. rozległe obszary Oceanu Spokojnego (trójkąt Hawaje, Nowa Zelandia, Wyspa Wielkanocna). Mimo ogromnych odległości, różnice pomiędzy poszczególnymi językami polinezyjskimi są stosunkowo niewielkie.

 
Migracje ludów austronezyjskich

WierzeniaEdytuj

Tradycyjne wierzenia Polinezyjczyków – chociaż silnie zróżnicowane – mają kilka cech wspólnych. Charakterystyczny jest zwłaszcza manaizm (wiara w nadprzyrodzoną siłę mana), powszechnie występują też związane z nim systemy tabu. Kult bóstw był w przeszłości silnie związany z kultem wodzów, w rytuałach dużą rolę odgrywali kapłani, uczestnicy rytuałów często doznawali ekstazy, opętania przez duchy i transu.

GaleriaEdytuj


BibliografiaEdytuj

  • Krystyna Damm, Aldona Mikusińska (red.), Ludy i języki świata, Warszawa: PWN, 2000, s. 173–174.
  • Peter H. Buck, Wikingowie Pacyfiku, Warszawa: PIW, 1983.

Linki zewnętrzneEdytuj