Potyczka pod Baranowem

Potyczka pod Baranowem – potyczka stoczona 14 sierpnia 1944 r. pod Baranowem przez 1 Brygadę AL Ziemi Krakowskiej Armii Ludowej przeciw oddziałom armii niemieckiej wspartej kilkoma czołgami[1].

Potyczka pod Baranowem
front wschodni
Czas 14-15 sierpnia 1944
Miejsce Baranów i okolica
Terytorium Polska pod okupacją III Rzeszy (Generalne Gubernatorstwo)
Przyczyna likwidacja Republiki Pińczowskiej
Wynik przebicie się przez brygadę Armii Ludowej
Strony konfliktu
Orl.jpg Armia Ludowa  III Rzesza
Dowódcy
Józef Saturn
Siły
1 Brygada AL Ziemi Krakowskiej Armii Ludowej oddziały armii niemieckiej w tym kilka czołgów
Straty
22 zabitych partyzantów i 1 cywil 2 czołgi i 1 samochód pancerny
brak współrzędnych

Przebieg bitwyEdytuj

Na początku sierpnia 1944 r. Niemcy przystąpili do oczyszczenia z partyzantów zaplecza frontu wschodniego naprzeciw utworzonego przez Armię Czerwoną przyczółka sandomierskiego. Działania te dotyczyły likwidacji oddziałów partyzanckich będących na terenie tzw. Republiki Pińczowskiej. Aby uniknąć rozbicia dowództwo 1 Brygady AL Ziemi Krakowskiej postanowiło opuścić teren Republiki Pińczowskiej i przebić się przez linię frontu radziecko-niemieckiego.

Podążająca na wschód brygada 14 sierpnia 1944 r. w okolicy Baranowa została zaatakowana przez oddziały niemieckie. W trakcie walki Niemcy stracili dwa czołgi, ale ucierpieli też mieszkańcy Baranowa. We wsi oprócz jednego zabitego i kilku poszkodowanych spłonęło 17 domów. W brygadzie AL było pięciu rannych, w tym trzech ciężko. Ranny był między innymi Jan Trzaska, dowódca 5 kompanii. Następnego dnia rano brygada ruszyła w stronę linii frontu. Przebicie przez linie frontu nastąpiło po nawiązaniu łączności z armią radziecką w okolicach wsi Szklanów. W walce w czasie przebijania zginęło 22 partyzantów[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Kozera, Zdzisław Antolski: Republika Pińczowska 1944. Kielce: ZPW u Poety, 2002.
  • Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Warszawa: MON, 1977.
  • Czesław Tadeusz Zwolski: Ponidzie. Przewodnik turystyczny, Warszawa 1971