Powstanie skidelskie

Powstanie skidelskieantypolskie powstanie ludności miejscowej, głównie Żydów i Białorusinów, wzniecone w Skidlu w województwie poleskim przez komunistów z rozwiązanej w 1938 roku Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. Rozpoczęło się 18 września 1939 roku, dzień po agresji ZSRR na Polskę. Powstańcy opanowali miasteczko i ustanowili władzę radziecką. Źródła polskie wspominają o zamordowaniu kilkunastu żołnierzy i cywilów. 19 września z Grodna do Skidla przybyła ekspedycja karna złożona ze 100 żołnierzy Wojska Polskiego i policjantów, którzy opanowali miasteczko przy wsparciu miejscowych Polaków. Nastąpiły aresztowania i rozstrzeliwania powstańców oraz ich sympatyków – według źródeł radzieckich po zdobyciu Skidla zabito 18–31 osób i spalono 19 domów. Po uspokojeniu sytuacji ekspedycja karna wycofała się do Grodna. 20 września do Skidla wkroczyła Armia Czerwona.

Powstanie skidelskie
II wojna światowa, kampania wrześniowa
Czas 18–20 września 1939
Miejsce Skidel
Terytorium II Rzeczpospolita
Przyczyna prowokacja komunistyczna
Wynik stłumienie powstania,
zajęcie Skidla przez Armię Czerwoną
Strony konfliktu
białoruscy i żydowscy mieszkańcy Skidla  II Rzeczpospolita
Siły
n/n 100 żołnierzy i policjantów
Straty
wg źródeł radzieckich:
18–31 zabitych
n/n
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa lokalizacyjna Polski w 1939 r.
miejsce bitwy
miejsce bitwy
Ziemia53°35′10″N 24°15′07″E/53,586111 24,251944

BibliografiaEdytuj