Otwórz menu główne

Skidel (biał. Скідзель) – białoruskie miasto położone koło Grodna w rejonie grodzieńskim obwodu grodzieńskiego, 10,7 tys. mieszkańców (2018). Siedziba sielsowietu Skidel (w skład którego nie wchodzi).

Skidel
Скідзель
Ilustracja
Brama dworu Czetwertyńskich
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Rejon grodzieński
Wysokość 112 m n.p.m.
Populacja (2018)
• liczba ludności

10 717[1]
Nr kierunkowy +375 152 99
Kod pocztowy 231761
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu grodzieńskiego
Skidel
Skidel
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Skidel
Skidel
Ziemia53°35′10″N 24°15′07″E/53,586111 24,251944
Portal Portal Białoruś

Nazwa miejscowości pochodzi najprawdopodobniej od bałtyjskiego słowa "kedelis", co oznacza "strażnicę" - "czatę" - "posterunek"[2].

Znajduje się tu stacja kolejowa Skidel na linii MostyGrodno oraz rzymskokatolicka parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa Rzemieślnika w Skidlu.

HistoriaEdytuj

W czasach I Rzeczypospolitej był centrum targowym, położonym na trakcie z Grodna do Słonimia. Miasto królewskie położone w drugiej połowie XVI wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego[3]. Od 1796 r. do 1939 Skidel należał do rodu Czetwiertyńskich, którzy na terenie swojego majątku, znajdującego się w północno-wschodniej części miasteczka, wybudowali dwór z założeniem parkowym. W XIX wieku nastąpił upadek miasteczka. Na początku XX wieku 80% mieszkańców stanowili Żydzi.

Za II RP siedziba wiejskiej gminy Skidel. W II Rzeczypospolitej stał się ośrodkiem agitacji komunistycznej.

W czasie ataku radzieckiego na Polskę, w dniu 18 września 1939 w mieście miała miejsce akcja dywersyjna, znana w terminologii sowieckiej jako "powstanie skidelskie", zainicjowana przez miejscowych Żydów i Białorusinów, którzy zaatakowali posterunki polskiej policji. Bunt uśmierzyło dopiero przybycie oddziałów Wojska Polskiego z Grodna[4].

ZabytkiEdytuj

  • Kaplica grobowa z 1870 roku w stylu neogotyckim - nazywana „kościołem książęcym”. Poświęcona została pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i jako kaplica dołączona do parafii Kaszubińce. Jest to prostokątna w planie świątynia z pięcioboczną apsydą i zakrystią. Wejście główne flankowane jest dwoma okrągłymi wieżami-dzwonnicami. Kościół nakryty dwuspadowym blaszanym dachem. Wnętrze świątyni przykryte sklepieniem gwiaździstym w stylu neogotyckim. W ołtarzu głównym mieści się tytułowy obraz Wniebowzięcia NMP, namalowany w 1991 r.
  • Dworzec kolejowy w stylu dworkowym z lat 20. XX wieku
  • Założenie dworskie Czetwertyńskich z parkiem, bramą, dwoma kanałami, alejami lipowymi i kasztanowymi - północno - wschodnia część miasta (Staryj Park)

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского т..., www.belstat.gov.by [dostęp 2019-03-09].
  2. Aleś Czobat: Ziemia św. Łukasza. Krynki: Stowarzyszenie Villa Sokrates, 2003, s. 3. ISBN 83-913706-2-3.
  3. Национальный атлас Беларуси, Mińsk 2002, s. 266-267.
  4. Marek Wierzbicki. Powstanie skidelskie 1939 r.. „Białoruskie Zeszyty Historyczne”. 7. 

Linki zewnętrzneEdytuj