Otwórz menu główne

Rajmund Jarosz (prezydent miasta)

Rajmund Jarosz (ur. 1875 w Kalwarii Zebrzydowskiej, zm. 23 lipca 1937 w Drohobyczu) – polski burmistrz i prezydent miasta Drohobycza, marszałek powiatu, właściciel uzdrowisk Truskawiec (od 1911) i Horyniec, prezes Związku Uzdrowisk Polskich.

Rajmund Jarosz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1875
Kalwaria Zebrzydowska
Data i miejsce śmierci 23 lipca 1937
Drohobycz
Burmistrz Drohobycza
Okres od 26 sierpnia 1908
Prezydent Drohobycza
Okres od wiosny 1927
do 23 lipca 1937
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości Order Krzyża Orła II Klasy (Estonia) Kawaler Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był synem sędziego. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był urzędnikiem Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, z którego w 1902 został wyznaczony kierownikiem placówki w Drohobyczu. Oddział Towarzystwa pod jego kierownictwem z podupadłego przeszedł do prosperity. Sam Jarosz działał w sferze interesów naftowych, dzięki czemu nabył dobra uzdrowiska Truskawiec. Od 1907 był członkiem rady miejskiej w Drohobyczu i delegatem do rady powiatu drohobyckiego, w którym od 30 grudnia 1907 przez 25 lat pełnił funkcję członka wydziału powiatowego. Przed 1918 pełnił także urząd marszałka powiatu drohobyckiego. 26 sierpnia 1908 został wybrany na urząd miasta Drohobycza, ponownie wybrany 28 lutego 1913 pełnił stanowisko w drugiej sześcioletniej kadencji do 1919. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w okresie II Rzeczypospolitej został wybrany na urząd prezydenta Drohobycza na wiosnę 1927 i pełnił stanowisko w pierwszej kadencji do kwietnia 1932, gdy został ponownie wybrany na ten urząd. Reskryptem z 21 września 1935 został wybrany na członka Lwowskiej Rady Wojewódzkiej[1].

Był prezesem Okręgowego Towarzystwa Rolniczego. Przy pomocy Jana Jarosza, Rajmund Jarosz ufundował Muzeum Przyrodnicze na Pomiarkach. Raz w roku każdy biedny mieszkaniec Drohobycza dostawał od Jarosza prezent: przed pałacykiem na Mickiewicza stał kasjer i wypłacał każdemu po złotówce. Od 1929 był prezesem Związku Uzdrowisk Polskich. Otrzymał tytuł honorowego obywatela Drohobycza.

Jego bratem był Jan Jarosz, profesor paleontologii. Jego żoną została Emma Zoellner (ślub w Rozwadowie nad Sanem w 1898, zmarła 6 marca 1926[2]). Ich dziećmi byli: Roman, Aleksander (pierwszy z tytułem doktora był dyrektorem, a drugi inżynier jego zastępcą zarządu zdrojowego), Stanisław (zginął tragicznie jako dziecko przed II wojną światową) i córka Zofia (żona Jerzego Boguskiego, oficera wojska Polskiego). Rajmund Jarosz wraz z żoną Emmą byli symbolem rodziny bogatej w wartości chrześcijańskie, oddanej nade wszystko pracy. W 1935, gdy był już chory, wezwał do siebie swojego syna, Romana, i oddał mu Truskawiec. Zmarł 23 lipca 1937 w Drohobyczu[3]. Został pochowany 25 lipca 1937 w Drohobyczu[4]. W dniu śmierci Rajmunda Jarosza rada miejska Drohobycza podjęła uchwałę o zmianie nazwy ulicy Solnej i nazwaniu jej imienia Rajmunda Jarosza[5]. Imieniem Rajmunda Jarosza nazwano także ulice w Truskawcu i Borysławiu. W Drohobyczu do dnia dzisiejszego zachowała się willa należąca przed wojną do Rajmunda Jarosza. Na stanowisku Związku Uzdrowisk Polskich jego następcą został Stanisław Karłowski[6].

Odznaczenia i orderyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. 142. Zarządzenie. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 23, s. 188, 30 listopada 1935. 
  2. Emma Jarosz. Nekrolog. „Zdroje Truskawieckie”, s. 1, nr 1 z 20 lipca 1926. 
  3. Śmierć właściciela Truskawca. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 164 z 24 lipca 1937. 
  4. Ostatnia droga ś. p. Rajmunda Jarosza. „Przegląd Podkarpacia”, s. 2, nr 66 z 8 sierpnia 1937. 
  5. Posiedzenie żałobne Rady miejskiej w Drohobyczu. „Przegląd Podkarpacia”, s. 2, nr 65 z 25 lipca 1937. 
  6. Nowy prezes Związku Uzdrowisk. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 211 z 17 września 1937. 
  7. Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 255.
  8. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-10-23].

BibliografiaEdytuj

  • Henryk Springer. Ś. p. Rajmund Jarosz. „Przegląd Podkarpacia”, s. 1–2, nr 65 z 25 lipca 1937. 
  • Kronika żałobna. „Kalendarz Ilustrowanego kuryera codziennego na rok 1938”. s. 130.