Republika Tarnobrzeska

Republika Tarnobrzeska została powołana 6 listopada 1918 na 30-tysięcznym wiecu chłopskim w Tarnobrzegu, na którym uchwalono także usunięcie władz mianowanych przez Polską Komisję Likwidacyjną i powołanie własnych władz terenowych[1]. Republika obejmowała tereny leżące w widłach Wisły i Sanu[2].

Republika Tarnobrzeska
1918–1919
Godło Republiki Tarnobrzeskiej
Godło Republiki Tarnobrzeskiej
Język urzędowy polski
Stolica Tarnobrzeg
Ustrój polityczny republika socjalistyczna
Ostatnia głowa państwa Tomasz Dąbal
Status terytorium państwo nieuznawane
Niepodległość Królestwo Polskie
1918-11-066 listopada 1918
Włączenie do Polski II Rzeczpospolita
1919

Na czele Republiki stanęli Tomasz Dąbal i ksiądz Eugeniusz Okoń. Głównym postulatem władz republiki było przekazanie ziemi chłopom. Republika Tarnobrzeska, uznana za niebezpieczną anarchię, została zlikwidowana przez Wojsko Polskie na początku 1919. W czasie pacyfikacji zabitych zostało kilkanaście osób, a Dąbal i Okoń zostali aresztowani[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Tatomir 1962 ↓, s. 262.
  2. Zieliński 1985 ↓, s. 65.
  3. Zbuntowane państewko – Republika Tarnobrzeska | PodkarpackaHistoria.pl, podkarpackahistoria.pl [dostęp 2018-04-03] (pol.).

BibliografiaEdytuj