Otwórz menu główne

Rezerwat przyrody Wąwelno

Rezerwat przyrody Wąwelnorezerwat leśny o powierzchni 4,72 ha, położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie sępoleńskim, gminie Sośno[1].

Wąwelno
rezerwat leśny
Typ fitocenotyczny[1]
Podtyp zbiorowisk leśnych[1]
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Pojezierze Krajeńskie
Data utworzenia 1958
Akt prawny M.P. z 1958 r. nr 81, poz. 466
Powierzchnia 4,72 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Sośno
Mapa lokalizacyjna gminy Sośno
Wąwelno
Wąwelno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wąwelno
Wąwelno
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Wąwelno
Wąwelno
Położenie na mapie powiatu sępoleńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sępoleńskiego
Wąwelno
Wąwelno
Ziemia53°22′00″N 17°42′00″E/53,366667 17,700000

Obszar rezerwatu podlega ochronie czynnej[1][2].

LokalizacjaEdytuj

Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Pojezierze Krajeńskie. Znajduje się w kompleksie leśnym należącym do nadleśnictwa Runowo, położonym na południe od wsi Sośno, na wschód od drogi Sośno-Wąwelno.

Rezerwat leży na płaskiej równinie morenowej pociętej płytkimi obniżeniami terenowymi. Zajmuje na niej niewielkie wzniesienie otoczone częściowo zatorfionymi obniżeniami[3].

HistoriaEdytuj

Rezerwat został utworzony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 15 września 1958 roku (MP nr 81, poz. 466)[3].

CharakterystykaEdytuj

Rezerwat chroni fragment lasu liściastego o charakterze grądu środkowoeuropejskiego, z kilkudziesięcioma okazami starych buków zwyczajnych, jesionów wyniosłych, dębów szypułkowych oraz jarząbu brekinii, która odnawia się tu w sposób naturalny[4].

Zespół runa charakterystyczny jest dla cienistych lasów liściastych. W jego skład wchodzą m.in.: marzanka wonna, przylaszczka pospolita, gwiazdnica wielkokwiatowa, konwalijka dwulistna, konwalia majowa, malina kamionka, orlica pospolita, perłówka jednokwiatowa, rutewka orlikolistna i inne[4].

Największa osobliwość rezerwatu – jarząb brekinia, stopniowo zmniejsza swą liczebność. W roku 1954 rosło 16 sztuk, w 1982 – 7 sztuk, a w roku 1995 zinwentaryzowano już tylko 4 sztuki, które rosną do dzisiaj. Na terenie leśnictwa Wąwelno istnieje jeszcze kilka stanowisk tego rzadkiego gatunku[3].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Rezerwat przyrody Wąwelno. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-25].
  2. Zarządzenie Nr 0210/8/2012 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2012 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Wąwelno”. W: Dz. Urz. Województwa Kujawsko-Pomorskiego poz. 1785 [on-line]. 2012-09-12. [dostęp 2019-04-25].
  3. a b c Rezerwat WĄWELNO. Portal Korporacyjny Lasów Państwowych. Nadleśnictwo Runowo. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-22)].
  4. a b Łachowski Jerzy, Tylżanowski Tadeusz, Beil Beata: Rezerwaty i pomniki przyrody województwa bydgoskiego. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Przyrodniczych, seria B, nr 13. Warszawa-Poznań 1972