Roman Jaroszyński ps. „Roman” (ur. 7 października 1915 w Bychawie, zm. 24 maja 1946) – plutonowy, żołnierz AK.

Roman Jaroszyński
Roman
plutonowy plutonowy
Data i miejsce urodzenia 7 października 1915
Bychawa
Data śmierci 24 maja 1946
Przebieg służby
Lata służby od 1932
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953

Okres przedwojennyEdytuj

Syn Piotra i Heleny z Adamczyków. Mieszkał w Lublinie. W latach 1932–1939 służył w WP, jako zawodowy wojskowy w stopniu plutonowego. W okresie okupacji w AK.

Okres powojennyEdytuj

We wrześniu 1944 aresztowany przez NKWD i osadzony w Zamku Lubelskim, skąd zdołał zbiec. Od marca 1945 dowodził oddziałem leśnym PAS w Okręgu Lubelskim NSZ i NZW, Aresztowany w 1945 i sądzony w tzw. "procesie 23" (Okręgu Lubelskiego NSZ i NZW), oskarżony przez NKWD oraz MBP o udział w pacyfikacji ukraińskiej wsi Wierzchowiny 6 czerwca 1945. 19 marca 1946 Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie pod przewodnictwem ppłk A. Janowskiego, nr sprawy W.1692/46[1] skazał go z 1 Dekr. wraz z sześcioma innymi oskarżonymi na karę śmierci[2]. Stracony 24 maja 1946.

Dokładne miejsce jego pochówku jest nieznane[3]. Grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie w Kwaterze "na Łączce".

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Swat: Niewinnie Straceni 1945-56. Wyd. Fundacja Ochrony Zabytków, Warszawa 1991., zob także Straceni w Więzieniu mokotowskim.
  • Małgorzata Szejnert: Śród żywych duchów. Wyd. ANEKS, Londyn 1990.
  • AIPN, Teczki więźniów 1946, Jaroszyński Roman
  • AWL, WSR w Warszawie, 117/91/1718
  • H. Pająk, Oni..., według indeksu
  • Ł. Socha (M. Turlejska), Te pokolenia żałobami czarne..., s. 159–160

PrzypisyEdytuj

  1. "Księga najwyższego wymiaru kary" w Krzysztof Szwagrzyk: Zbrodnie w majestacie prawa 1944-1955. Wyd. ABC Future, Warszawa, 2000.
  2. Sprawiedliwości staje się zadość. Kara śmierci dla bratobójców z NSZ. Ogłoszenie wyroku w procesie warszawskim. „Trybuna Robotnicza”, s. 1, Nr 78 z 20 marca 1946. 
  3. zob. Zygmunt Wolanin