Otwórz menu główne

Ronde van Vlaanderen (pol. Dookoła Flandrii, fr. Tour des Flandres) – jeden z najsłynniejszych klasycznych (jednodniowych) wyścigów kolarskich, rozgrywany corocznie w kwietniu; nazywany przez miejscowych „Vlaanderens Mooiste” (Flandryjska piękność). Jest zaliczany do pięciu tzw. kolarskich monumentów, do których należą ponadto: Mediolan-San Remo, Paryż-Roubaix, Liège-Bastogne-Liège i Giro di Lombardia. Inauguracja miała miejsce w 1913 z inicjatywy dziennikarza Karela Van Wynendaele, a pierwszym zwycięzcą został Belg Paul Deman. Od 2005 roku decyzją UCI wyścig został włączony do cyklu ProTour (od 2011 UCI World Tour).

TrasaEdytuj

Jest to jeden z najcięższych wyścigów jednodniowych w całym kolarstwie. Trasa prowadzi po pagórkowatych terenach Flandrii, kolarze mają do pokonania kilkanaście krótkich, stromych podjazdów, z których duża część wyłożona jest brukiem. Poziom trudności zwiększa jeszcze fakt, że większość dróg jest wąska, a wyścig często odbywa się przy wietrznej wiosennej pogodzie. Przy opadach deszczu większość brukowanych podjazdów kolarze są zmuszeni pokonywać pieszo. Znany kolarz, Andrea Tafi powiedział kiedyś, że tylko ci, którzy są w najwyższej formie mogą powiedzieć, że Ronde nie jest ciężka. Dla pozostałych jest to droga krzyżowa [1].

Wykaz podjazdów 91. edycji wyścigu (rok 2007)Edytuj

lp. km Nazwa Długość
podjazdu
Nachylenie
średnie
Nachylenie
max.
Nawierzchnia
1 134 Molenberg 463 m 7% 14,2% bruk
2 143 Wolvenberg 645 m 7,9% 17,3% asfalt
3 165 Kluisberg 925 m 6,8% 14,5% asfalt
4 173 Knokteberg 1260 m 7,3% 13,3% asfalt
5 180 Oude Kwaremont 2200 m 4% 11,6% bruk
6 183 Paterberg 360 m 12,9% 20,3% bruk
7 188 Kortekeer 1000 m 6,4% 17,1% asfalt
8 192 Steenbeekdries 700 m 5,3% 6,7% bruk
9 194 Taaienberg 530 m 6,6% 15,8% bruk
10 199 Eikenberg 1000 m 6,2% 10% bruk
11 203 Boigneberg 1050 m 5,1% 12,4% asfalt
12 211 Leberg 950 m 4,2% 13,8% asfalt
13 215 Berendries 940 m 7% 12,3% asfalt
14 220 Valkenberg 540 m 8,1% 12,8% asfalt
15 226 Tenbosse 455 m 6,4% 8,7% asfalt
16 232 Eikenmolen 610 m 5,9% 12,5% asfalt
17 243 Muur – Kapelmuur 1075 m 9,3% 19,8% bruk
18 247 Bosberg 980 m 5,8% 11% bruk

ZwycięzcyEdytuj

Najwięcej zwycięstw w wyścigu – trzy – odnieśli: Belgowie Achiel Buysse (1940–1941 i 1943), Eric Leman (1970, 1972-1973), Johan Museeuw (1993, 1995 i 1998) i Tom Boonen (2005, 2006, 2012), Włoch Fiorenzo Magni (1949-1951) oraz Szwajcar Fabian Cancellara (2010, 2013, 2014).

Dwukrotnie w czołowej dziesiątce wyścigu był Zbigniew Spruch (5. w 1999 i 9. w 2000).

Podczas 90. edycji Ronde van Vlaanderen (2 kwietnia 2006), po przejechaniu 256 km zwyciężył Belg Tom Boonen przed swoim rodakiem Leifem Hoste. Było to jego drugie zwycięstwo z rzędu w tym wyścigu.

Lista zwycięzcówEdytuj

1913 Paul Deman   Belgia
1914 Marcel Buysse   Belgia
1919 Henri Van Lerberghe   Belgia
1920 Jules Van Hevel   Belgia
1921 René Vermandel   Belgia
1922 Léon De Vos   Belgia
1923 Heiri Suter   Szwajcaria
1924 Gérard Debaets   Belgia
1925 Julien Delbecque   Belgia
1926 Denis Verschueren   Belgia
1927 Gérard Debaets   Belgia
1928 Jan Mertens   Belgia
1929 Jef Dervaes   Belgia
1930 Frans Bonduel   Belgia
1931 Romain Gijssels   Belgia
1932 Romain Gijssels   Belgia
1933 Alfons Schepers   Belgia
1934 Gaston Rebry   Belgia
1935 Louis Duerloo   Belgia
1936 Louis Hardiquest   Belgia
1937 Michel D’Hooghe   Belgia
1938 Edgard De Caluwé   Belgia
1939 Karel Kaers   Belgia
1940 Achiel Buysse   Belgia
1941 Achiel Buysse   Belgia
1942 Briek Schotte   Belgia
1943 Achiel Buysse   Belgia
1944 Rik Van Steenbergen   Belgia
1945 Sylvain Grysolle   Belgia
1946 Rik Van Steenbergen   Belgia
1947 Emiel Faignaert   Belgia
1948 Briek Schotte   Belgia
1949 Fiorenzo Magni   Włochy
1950 Fiorenzo Magni   Włochy
1951 Fiorenzo Magni   Włochy
1952 Roger Decock   Belgia
1953 Wim van Est   Holandia
1954 Raymond Impanis   Belgia
1955 Louison Bobet   Francja
1956 Jean Forestier   Francja
1957 Alfred de Bruyne   Belgia
1958 Germain Derijcke   Belgia
1959 Rik Van Looy   Belgia
1960 Arthur De Cabooter   Belgia
1961 Tom Simpson   Wielka Brytania
1962 Rik Van Looy   Belgia
1963 Noël Foré   Belgia
1964 Rudi Altig   Niemcy
1965 Jo De Roo   Holandia
1966 Edouard Sels   Belgia
1967 Dino Zandegu   Włochy
1968 Walter Godefroot   Belgia
1969 Eddy Merckx   Belgia
1970 Eric Leman   Belgia
1971 Evert Dolman   Holandia
1972 Eric Leman   Belgia
1973 Eric Leman   Belgia
1974 Kees Bal   Holandia
1975 Eddy Merckx   Belgia
1976 Walter Planckaert   Belgia
1977 Roger De Vlaeminck   Belgia
1978 Walter Godefroot   Belgia
1979 Jan Raas   Holandia
1980 Michel Pollentier   Belgia
1981 Hennie Kuiper   Holandia
1982 René Martens   Belgia
1983 Jan Raas   Holandia
1984 Johan Lammerts   Holandia
1985 Eric Vanderaerden   Belgia
1986 Adri Van der Poel   Holandia
1987 Claude Criquielion   Belgia
1988 Eddy Planckaert   Belgia
1989 Edwig Van Hooydonck   Belgia
1990 Moreno Argentin   Włochy
1991 Edwig Van Hooydonck   Belgia
1992 Jacky Durand   Francja
1993 Johan Museeuw   Belgia
1994 Gianni Bugno   Włochy
1995 Johan Museeuw   Belgia
1996 Michele Bartoli   Włochy
1997 Rolf Sørensen   Dania
1998 Johan Museeuw   Belgia
1999 Peter Van Petegem   Belgia
2000 Andrei Tchmil   Belgia
2001 Gianluca Bortolami   Włochy
2002 Andrea Tafi   Włochy
2003 Peter Van Petegem   Belgia
2004 Steffen Wesemann   Niemcy
2005 Tom Boonen   Belgia
2006 Tom Boonen   Belgia
2007 Alessandro Ballan   Włochy
2008 Stijn Devolder   Belgia
2009 Stijn Devolder   Belgia
2010 Fabian Cancellara   Szwajcaria
2011 Nick Nuyens   Belgia
2012 Tom Boonen   Belgia
2013 Fabian Cancellara   Szwajcaria
2014 Fabian Cancellara   Szwajcaria
2015 Alexander Kristoff   Norwegia
2016 Peter Sagan   Słowacja
2017 Philippe Gilbert   Belgia
2018 Niki Terpstra   Holandia
2019 Alberto Bettiol   Włochy

Polacy w Ronde van VlaanderenEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. "Tafi still not right", cyclingnews.com, 2 kwietnia 2003
  2. poza limitem czasu
  3. a b nie ukończył

Linki zewnętrzneEdytuj