Otwórz menu główne
Tor kolarski w Roubaix, gdzie znajduje się meta wyścigu

Wyścig Paryż-Roubaix (nazwa oryginalna z franc. Paris-Roubaix) – jeden z najsłynniejszych klasycznych wyścigów kolarskich, organizowany corocznie, w jedną z niedziel kwietnia, w północnej Francji przez Amaury Sport Organisation. Jeden z pięciu „pomników kolarstwa” („monumentów kolarstwa”), do których należą ponadto: Mediolan-San-Remo, Ronde van Vlaanderen, Liège-Bastogne-Liège i Giro di Lombardia. Jego główną cechą charakterystyczną są odcinki wytyczone po bruku z kamienia polnego, dlatego zaliczany jest również do tzw. „wiosennych klasyków brukowych”.

Od 2005, decyzją UCI wyścig został włączony do cyklu ProTour. Od 2008 organizatorzy postanowili wyłączyć wyścig z cyklu ProTour, od tejże edycji należał przez kilka lat do kategorii wyścigów bezpośrednio niższej od ProTour (2008 HC, 2009 HIS). W 2011 UCI ponownie włączyła wyścig do cyklu zawodów o najwyższej randze – do nowo powstałego World Tour. Pomimo to cały czas pozostaje jednym z najbardziej prestiżowych i najtrudniejszych wyścigów jednodniowych świata.

Wyścig posiada kilka przydomków. Najsłynniejszy z nich to „piekło północy”. Określa się go również, jako „królową klasyków”, „wyścig wielkanocny” lub „piekielną niedzielę”. Jego dystans wynosi 259 km, z czego aż 55 km przebiega po „kocich łbach” – wąskich uliczkach wybrukowanych XIX-wieczną kostką. Zawodnicy przed startem zakładają wzmocnione łańcuchy i koła oraz smarują się specjalnymi maściami chroniącymi przy upadkach. Ostatnie metry wyścigu tradycyjnie rozgrywane są na betonowym torze kolarskim w Roubaix.

HistoriaEdytuj

Pomysłodawcami wyścigu byli dwaj przemysłowcy branży tekstylnej z Roubaix: Théodore Vienne i Maurice Perez, a głównym powodem – fakt wybudowania przez nich toru kolarskiego (welodromu) w tym mieście (oddanie do użytku 9 czerwca 1895). Postanowili zorganizować imprezę, która swój finisz miałaby mieć na owym welodromie. Premierowa edycja odbyła się 19 kwietnia 1896, a pierwszym zwycięzcą został Niemiec Joseph Fischer. Najwięcej zwycięstw w historii wyścigu odniosło dwóch Belgów: Roger De Vlaeminck i Tom Boonen, którzy triumfowali cztery razy. Pierwszą transmisję telewizyjną z wyścigu przeprowadzono podczas edycji 1960.

Lista zwycięzcówEdytuj

1896 Joseph Fischer   Cesarstwo Niemieckie
1897 Maurice Garin   Włochy
1898 Maurice Garin   Włochy
1899 Albert Champion   Francja
1900 Émile Bouhours   Francja
1901 Lucien Lesna   Francja
1902 Lucien Lesna   Francja
1903 Hippolyte Aucouturier   Francja
1904 Hippolyte Aucouturier   Francja
1905 Louis Trousselier   Francja
1906 Henri Cornet   Francja
1907 Georges Passerieu   Francja
1908 Cyrille Van Hauwaert   Belgia
1909 Octave Lapize   Francja
1910 Octave Lapize   Francja
1911 Octave Lapize   Francja
1912 Charles Crupelandt   Francja
1913 François Faber   Luksemburg
1914 Charles Crupelandt   Francja
1919 Henri Pélissier   Francja
1920 Paul Deman   Belgia
1921 Henri Pélissier   Francja
1922 Berten Dejonghe   Belgia
1923 Heiri Suter   Szwajcaria
1924 Jules Van Hevel   Belgia
1925 Felix Sellier   Belgia
1926 Julien Delbecque   Belgia
1927 Georges Ronsse   Belgia
1928 André Leducq   Francja
1929 Charles Meunier   Belgia
1930 Julien Vervaecke   Belgia
1931 Gaston Rebry   Belgia
1932 Romain Gijssels   Belgia
1933 Sylvère Maes   Belgia
1934 Gaston Rebry   Belgia
1935 Gaston Rebry   Belgia
1936 Georges Speicher   Francja
1937 Jules Rossi   Włochy
1938 Lucien Storme   Belgia
1939 Emile Masson jr   Belgia
1943 Marcel Kint   Belgia
1944 Maurice Desimpelaere   Belgia
1945 Paul Maye   Francja
1946 Georges Claes   Belgia
1947 Georges Claes   Belgia
1948 Rik Van Steenbergen   Belgia
1949 André Mahé   Francja
1950 Fausto Coppi   Włochy
1951 Antonio Bevilacqua   Włochy
1952 Rik Van Steenbergen   Belgia
1953 Germain Derijcke   Belgia
1954 Raymond Impanis   Belgia
1955 Jean Forestier   Francja
1956 Louison Bobet   Francja
1957 Fred De Bruyne   Belgia
1958 Leon Van Daele   Belgia
1959 Noël Foré   Belgia
1960 Pino Cerami   Belgia
1961 Rik Van Looy   Belgia
1962 Rik Van Looy   Belgia
1963 Emiel Daems   Belgia
1964 Peter Post   Holandia
1965 Rik Van Looy   Belgia
1966 Felice Gimondi   Włochy
1967 Jan Janssen   Holandia
1968 Eddy Merckx   Belgia
1969 Walter Godefroot   Belgia
1970 Eddy Merckx   Belgia
1971 Roger Rosiers   Belgia
1972 Roger De Vlaeminck   Belgia
1973 Eddy Merckx   Belgia
1974 Roger De Vlaeminck   Belgia
1975 Roger De Vlaeminck   Belgia
1976 Marc Demeyer   Belgia
1977 Roger De Vlaeminck   Belgia
1978 Francesco Moser   Włochy
1979 Francesco Moser   Włochy
1980 Francesco Moser   Włochy
1981 Bernard Hinault   Francja
1982 Jan Raas   Holandia
1983 Hennie Kuiper   Holandia
1984 Sean Kelly   Irlandia
1985 Marc Madiot   Francja
1986 Sean Kelly   Irlandia
1987 Éric Vanderaerden   Belgia
1988 Dirk Demol   Belgia
1989 Jean-Marie Wampers   Belgia
1990 Eddy Planckaert   Belgia
1991 Marc Madiot   Francja
1992 Gilbert Duclos-Lassalle   Francja
1993 Gilbert Duclos-Lassalle   Francja
1994 Andrij Czmil   Ukraina
1995 Franco Ballerini   Włochy
1996 Johan Museeuw   Belgia
1997 Frédéric Guesdon   Francja
1998 Franco Ballerini   Włochy
1999 Andrea Tafi   Włochy
2000 Johan Museeuw   Belgia
2001 Servais Knaven   Holandia
2002 Johan Museeuw   Belgia
2003 Peter Van Petegem   Belgia
2004 Magnus Bäckstedt   Szwecja
2005 Tom Boonen   Belgia
2006 Fabian Cancellara   Szwajcaria
2007 Stuart O’Grady   Australia
2008 Tom Boonen   Belgia
2009 Tom Boonen   Belgia
2010 Fabian Cancellara   Szwajcaria
2011 Johan Vansummeren   Belgia
2012 Tom Boonen   Belgia
2013 Fabian Cancellara   Szwajcaria
2014 Niki Terpstra   Holandia
2015 John Degenkolb   Niemcy
2016 Mathew Hayman   Australia
2017 Greg Van Avermaet   Belgia
2018 Peter Sagan   Słowacja
2019 Philippe Gilbert   Belgia

Polacy w Paryż-RoubaixEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. poza limitem czasu

Linki zewnętrzneEdytuj

Zobacz teżEdytuj