Otwórz menu główne

Rzeczpospolita Mosińska – niepodległa republika polska[1], proklamowana przez Jakuba Krotowskiego-Krauthofera podczas Wiosny Ludów, w dniu 3 maja 1848 w Mosinie. Przetrwała tylko 5 dni licząc do przegranej w dniu 8 maja przez powstańców bitwy pod Rogalinem lub 6 dni do ostatecznej potyczki pod Trzebawiem w dniu 9 maja, po której powstańcze siły zbrojne złożyły broń w Bardzie pod Wrześnią, podpisując akt kapitulacyjny.

Rzeczpospolita Mosińska
3 maja – 8 (9) maja 1848
Język urzędowy polski
Stolica Mosina[1]
proklamacja niepodległości 3 maja 1848[1]
akt kapitulacji 9 maja 1848
Jakub Krotowski-Krauthofer

Spis treści

ProklamacjaEdytuj

W Mosinie, tak jak w wielu miastach Wielkiego Księstwa Poznańskiego, od marca urzęduje już Komitet Narodowy w składzie: nauczyciel Wojciech Rost, krawiec Antoni Adamski, piwowar Stanisław Stefanowicz, garncarze Jan Kordylewski i Antoni Ruszkiewicz. 3 maja, dochodzi w mieście do wystąpień, w trakcie których na wezwanie przybywa Jakub Krauthofer-Krotowski wraz ze swoim powstańczym oddziałem. Tutaj, w obecności zgromadzonych mieszkańców, proklamuje on Rzeczpospolitą Mosińską, a Mosinę ogłasza tymczasową stolicą polskiego państwa. Nowym burmistrzem miasta zostaje Wojciech Rost, któremu nominację wręcza osobiście „pan naczelnik” Krotowski.

Na tym dokumencie, widnieje pieczęć z wizerunkiem orła jagiellońskiego i napisem „Polska powstająca".

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj