Samuel Arnold (ur. 10 sierpnia 1740 w Londynie, zm. 22 października 1802 tamże[1][2]) – angielski kompozytor, organista i dyrygent[2].

Samuel Arnold
Ilustracja
Samuel Arnold
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1740
Londyn
Pochodzenie angielskie
Data i miejsce śmierci 22 października 1802
Londyn
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, organista, dyrygent

ŻyciorysEdytuj

Jako dziecko był chórzystą w kapeli królewskiej, gdzie otrzymał podstawy edukacji muzycznej[1]. Zdobył popularność jako autor dzieł scenicznych, a od 1764 roku występował jako klawesynista w Covent Garden Theatre[1]. W 1773 roku Uniwersytet Oksfordzki przyznał mu tytuł Doctor of Music[1]. W 1783 roku został organistą kapeli królewskiej, a w 1793 roku opactwa westminsterskiego[1]. Od 1789 roku był dyrektorem Academy of Ancient Music[1][2].

Wydał 4-tomową antologię utworów dawnych kompozytorów angielskich Cathedral Music (1790), zapoczątkowaną przez Williama Boyce’a[1][2]. Podjął także pierwszą próbę wydania zbiorczego dzieł Georga Friedricha Händla (140 zeszytów opublikowanych w latach 1787–1797)[1][2]. Skomponował ponad 100 dzieł scenicznych (oper, pantomim i in.), ponadto oratoria, anthemy, utwory instrumentalne[1][2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 27. ISBN 0-674-37299-9.
  2. a b c d e f Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 73. ISBN 83-224-0113-2.