Sara Hector

szwedzka narciarka alpejska

Sara Maria Hector (ur. 4 września 1992 w Sandviken) – szwedzka narciarka alpejska, mistrzyni olimpijska, trzykrotna medalistka mistrzostw świata oraz trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.

Sara Hector
Ilustracja
Sara Hector po wygranej na Igrzyskach Olimpijskich w 2022 roku.
Data i miejsce urodzenia

4 września 1992
Sandviken

Klub

Kungsbergets AK

Wzrost

167 cm

Debiut w PŚ

12.12.2009, Åre
(22. miejsce – gigant)

Pierwsze punkty w PŚ

12.12.2009, Åre
(22. miejsce – gigant)

Pierwsze podium w PŚ

12.12.2014, Åre (2. miejsce – gigant)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwecja
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2022 Gigant
Mistrzostwa świata
srebro Cortina 2021 Drużynowo
brąz Ga-Pa 2011 Drużynowo
brąz Vail/Beaver Creek 2015 Drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Crans-Montana 2011 Gigant
srebro Roccaraso 2012 Gigant
brąz Mont Blanc 2010 Slalom
Puchar Świata (Gigant)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2021/2022
Strona internetowa

KarieraEdytuj

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Sara Hector pojawiła się 1 grudnia 2007 roku w Gällivare, gdzie w zawodach FIS Race zwyciężyła w gigancie. W 2009 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Garmisch-Partenkirchen, zajmując 28. miejsce w gigancie. Pierwszy sukces w tej kategorii wiekowej osiągnęła na mistrzostwach świata juniorów w regionie Mont Blanc w 2010 roku, zdobywając brązowy medal w slalomie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Crans Montana Szwedka zwyciężyła w gigancie. W tej samej konkurencji zdobyła także srebrny medal na mistrzostwach świata juniorów w Roccaraso w 2012 roku.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 12 grudnia 2009 roku w Åre, gdzie zajęła 22. miejsce w slalomie gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła dokładnie pięć lat później w tej samej miejscowości, zajmując drugie miejsce w gigancie. W zawodach tych rozdzieliła na podium Tinę Maze ze Słowenii oraz Austriaczkę Evę-Marię Brem. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2021/2022, kiedy zajęła siódme miejsce w klasyfikacji generalnej oraz drugie w klasyfikacji giganta.

W 2011 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Ga-Pa, zajmując 17. miejsce w slalomie gigancie. Na tej samej imprezie razem z Anją Pärson, Marią Pietilä-Holmner, Axelem Bäckiem, Hansem Olssonem i Mattsem Olssonem wywalczyła brązowy medal w rywalizacji drużynowej. Wynik ten powtórzyła na rozgrywanych cztery lata później mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek. Tym razem w drużynie wystąpili także Pietilä-Holmner, Anna Swenn-Larsson, Mattias Hargin, Markus Larsson i André Myhrer. Ponadto na mistrzostw świata w Cortina d’Ampezzo w 2021 roku razem z Estelle Alphand, Williamem Hanssonem, Kristofferem Jakobsenem, Jonną Luthman i Mattiasem Rönngrenem zdobyła srebrny medal w zawodach drużynowych. Indywidualnie najlepszy wynik osiągnęła podczas mistrzostw świata w Åre w 2019 roku, zajmując siódme miejsce w gigancie.

Na igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku jej najlepszym wynikiem było 13. miejsce w superkombinacji. Podczas igrzysk w Pjongczangu cztery lata później wystąpiła tylko w gigancie, kończąc rywalizację na dziesiątej pozycji. Brała również udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, zdobywając złoty medal w gigancie. Był to pierwszy od 30 lat złoty medal dla Szwecji w tej konkurencji (podczas ZIO 1992 najlepsza była Pernilla Wiberg).

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
13. 10 lutego 2014   Krasnaja Polana Superkombinacja 2:34,62 +3,23   Maria Höfl-Riesch
25. 12 lutego 2014   Krasnaja Polana Zjazd 1:41,57 +2,66   Tina Maze
  Dominique Gisin
21. 15 lutego 2014   Krasnaja Polana Supergigant 1:25,52 +3,19   Anna Fenninger
10. 15 lutego 2018   Pjongczang Gigant 2:20,02 +1,51   Mikaela Shiffrin
1.  7 lutego 2022   Pekin Gigant 1:55,69
DNF2 9 lutego 2022   Pekin Slalom 1:44,98 -   Petra Vlhová

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
3.  16 lutego 2011   Ga-Pa Drużynowo   Francja
17. 17 lutego 2011   Ga-Pa Gigant 2:20,54 +2,13   Tina Maze
DNS 5 lutego 2013   Schladming Supergigant 1:35,39   Tina Maze
9. 8 lutego 2013   Schladming Superkombinacja 2:39,92 +3,67   Maria Höfl-Riesch
26. 10 lutego 2013   Schladming Zjazd 1:50,00 +3,38   Marion Rolland
DNF2 14 lutego 2013   Schladming Gigant 2:08,06   Tessa Worley
3.  10 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Drużynowo   Austria
10. 12 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Gigant 2:19,16 +2,80   Anna Fenninger
23. 14 lutego 2015   Vail/Beaver Creek Slalom 1:38,48 +4,55   Mikaela Shiffrin
9. 16 lutego 2017   Sankt Moritz Gigant 2:05,55 +1,96   Tessa Worley
7. 14 lutego 2019   Åre Gigant 2:01,97 +1,94   Petra Vlhová
DNQ 16 lutego 2021   Cortina d’Ampezzo Gigant równoległy   Marta Bassino
  Katharina Liensberger
2.  17 lutego 2021   Cortina d’Ampezzo Zawody drużynowe   Norwegia
DNF2 18 lutego 2021   Cortina d’Ampezzo Gigant 2:30,66   Lara Gut-Behrami
13. 20 lutego 2021   Cortina d’Ampezzo Slalom 2:30,66 +3,60   Katharina Liensberger

Mistrzostwa świata juniorówEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
28. 2 marca 2009   Ga-Pa Gigant 2:45,81 +9,72   Viktoria Rebensburg
47. 31 stycznia 2010   Region Mont Blanc Supergigant 1:32,21 +4,52   Marine Gauthier
3.  1 lutego 2010   Region Mont Blanc Slalom 1:34,47 +2,35   Christina Geiger
10. 5 lutego 2010   Region Mont Blanc Gigant 1:38,34 +1,36   Mona Løseth
1.  2 lutego 2011   Crans-Montana Gigant 2:28,27
11. 3 lutego 2011   Crans-Montana Slalom 1:40,32 +3,74   Jessica Depauli
6. 1 marca 2012   Roccaraso Slalom 1:42,69 +2,21   Stephanie Brunner
2.  3 marca 2012   Roccaraso Gigant 2:45,02 +0,26   Ragnhild Mowinckel
DNF1 21 lutego 2013   Québec Slalom 1:52,10   Magdalena Fjällström
DNF2 22 lutego 2013   Québec Gigant 2:22,23   Lisa-Maria Zeller
29. 24 lutego 2013   Québec Supergigant 1:00,89 +2,34   Stephanie Venier
24. 26 lutego 2013   Québec Zjazd 1:11,18 +1,84   Jennifer Piot

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium w zawodachEdytuj

  1.   Åre – 12 grudnia 2014 (gigant) – 2. miejsce
  2.   Innsbruck – 28 grudnia 2014 (gigant) – 1. miejsce
  3.   Courchevel – 12 grudnia 2020 (gigant) – 2. miejsce
  4.   Courchevel – 21 grudnia 2021 (gigant) – 2. miejsce
  5.   Courchevel – 22 grudnia 2021 (gigant) – 1. miejsce
  6.   Lienz – 28 grudnia 2021 (gigant) – 3. miejsce
  7.   Maribor – 8 stycznia 2022 (gigant) – 1. miejsce
  8.   Kronplatz – 25 stycznia 2022 (gigant) – 1. miejsce
  9.   Lenzerheide6 marca 2022 (gigant) - 3. miejsce

BibliografiaEdytuj