Otwórz menu główne

Serafin, imię świeckie Aleksandr Iwanowicz Łukianow (ur. 23 sierpnia 1879 w Saratowie, zm. 18 lutego 1959 w Herbowcu) – rosyjski biskup prawosławny.

Serafin
Серафим
Aleksandr Łukianow
Александр Лукьянов
egzarcha patriarchy Moskwy dla Europy Zachodniej
Ilustracja
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 23 sierpnia 1879
Saratow
Data i miejsce śmierci 18 lutego 1959
Herbowiec
egzarcha patriarchy Moskwy dla Europy Zachodniej
Okres sprawowania 1946–1949
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1903
Diakonat 1903
Prezbiterat 1903
Chirotonia biskupia 7 września 1914
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 7 września 1914
Konsekrator Włodzimierz (Bogojawleński)

ŻyciorysEdytuj

W 1900 rozpoczął studia w Kazańskiej Akademii Duchownej. Będąc na trzecim roku, złożył śluby zakonne i przyjął święcenia diakońskie. W 1903 został hieromnichem, zaś w roku następnym ukończył Akademię i został skierowany do pracy jako wykładowca w seminarium duchownym w Ufie. Po dwóch latach awansował na inspektora tegoż seminarium, zaś w 1907 otrzymał godność archimandryty i został przeniesiony do tawryczeskiego seminarium duchownego jako jego rektor. W 1911 objął analogiczne stanowisko w Saratowie.

7 września 1914 miała miejsce jego chirotonia na biskupa pomocniczego eparchii fińskiej. Od 11 sierpnia 1917 objął tymczasowy zarząd tej eparchii, zaś 17 stycznia 1918 został w niej biskupem-ordynariuszem. Do 1924 stał na czele autonomicznego Fińskiego Kościoła Prawosławnego. Po jego przejściu w jurysdykcję Patriarchatu Konstantynopolitańskiego został zmuszony do odejścia z urzędu[1].

Przez dwa lata żył jako mnich-zatwornik w Monasterze Koniewskim. W 1926 opuścił go, by wyjechać do Wielkiej Brytanii. W Londynie został proboszczem parafii podlegającej Zachodnioeuropejskiego Egzarchatowi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, jednak w 1927 wypowiedział posłuszeństwo jego zwierzchnikowi metropolicie Eulogiuszowi (Gieorgijewskiemu), dołączając do episkopatu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Zamieszkał w Paryżu, obejmując w tym samym roku godność zwierzchnika eparchii zachodnioeuropejskiej Kościoła. W 1937 podniesiony do godności metropolity. Należał do najbardziej konserwatywnego skrzydła Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, w czasie II wojny światowej otwarcie sympatyzował z hitleryzmem[2].

31 sierpnia 1945 zadeklarował chęć porzucenia Kościoła Zagranicznego i powrotu do macierzystego Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Został przyjęty, patriarcha Moskwy pozwolił mu zachować wszystkie uzyskane wcześniej godności i uczynił go biskupem pomocniczym egzarchy zachodnioeuropejskiego, jakim nadal był Eulogiusz (Gieorgijewski), mimo sprzeciwu tego ostatniego[2]. Po śmierci metropolity Eulogiusza w sierpniu następnego roku, 9 sierpnia został wyznaczony na nowego egzarchę. Jednak w październiku 1946 nadzwyczajny zjazd duchowieństwa i wiernych egzarchatu opowiedział się za powrotem w jurysdykcję Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. W związku z tym metropolita Serafim miał de facto pod swoją kontrolą tylko tę część parafii rosyjskich w Europie Zachodniej, które nie weszły w skład Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Parafii Rosyjskich z metropolitą Włodzimierzem (Tichonickim) na czele[2].

W 1948 uczestniczył w obchodach jubileuszu 500-lecia autokefalii Kościoła Rosyjskiego. W roku następnym odszedł w stan spoczynku. Do 1954 przebywał nadal w Paryżu, po czym wrócił do ZSRR. Od 1956 mieszkał w Monasterze Herbowieckim, gdzie w 1959 zmarł.

 
Grupa rosyjskich duchownych w Monasterze Wałaam. Serafin (Łukianow) trzeci z lewej w dolnym rzędzie

PrzypisyEdytuj

  1. ГЕРМАН
  2. a b c D. Pospielovsky, The Russian Church under the Soviet Regime 1917-1982, New York 1984, ​ISBN 0-88141-033-0​, s.270

BibliografiaEdytuj


Poprzednik
Sergiusz (Stragorodski)
Biskup fiński i wyborski
1918 – 1921
Następca
struktura zlikwidowana
Poprzednik
Powstanie Kościoła
Arcybiskup Finlandii
1921 – 1923
Następca
Herman (Aav)
Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup genewski i zachodnioeuropejski
1927 – 1945
Następca
Nataniel (Lwow)
Poprzednik
Eulogiusz (Gieorgijewski)
Egzarcha patriarchy Moskwy dla Europy Zachodniej
1946 – 1949
Następca
Focjusz (Topiro)