Sithonia

Półwysep w południowej Grecji

Sithonia (gr. Χερσόνησος της Σιθωνίας, trl. Chersónīsos tīs Sithōnías, trb. Chersonisos tis Sitonias), także: Longos – półwysep w północnej Grecji, środkowy z trzech, charakterystycznych „palców” większego Półwyspu Chalcydyckiego. Administracyjnie należy do gminy Sithonia. Nazwa Sithonia prawdopodobnie pochodzi od imienia mitycznego Sitona, syna boga mórz – Posejdona[1]. Siton miał zostać królem trackiego plemienia, zwanego Sitonami[2].

Sithonia
Ilustracja
Obraz satelitarny Chalkidików z 2005 roku, Sithonia to środkowy z trzech "palców".
Państwo

Grecja

Powierzchnia

ok. 500 km²

Rodzaj obiektu

półwysep

Położenie na mapie Grecji
Mapa konturowa Grecji, u góry znajduje się punkt z opisem „Sithonia”
Ziemia40°06′N 23°52′E/40,100000 23,866667
Wybrzeże w okolicach Vourvourou.
Widok na Górę Athos z Sarti na Sithonii.
Góry Sithonii porastają głównie lasy sosnowe i makia

Sithonię od położonej na zachodzie Kasandry oddziela Zatoka Kasandryjska (Toronejska), a od położonego na wschodzie Athos – zatoka Athos[3] (Ajiu Orus). W odróżnieniu od gęsto zaludnionej Kasandry, górzystą Sithonię charakteryzuje niska gęstość zaludnienia (24 os./km2). Miejscowości są niewielkie, w większości położone na wybrzeżu, a ich mieszkańcy utrzymują się głównie z turystyki. Największą, leżącą u nasady półwyspu, jest Nikiti, które jest siedzibą gminy Sithonia. Wnętrze półwyspu zajmują niewysokie góry, z najwyższym szczytem Itamos (817 m n.p.m.). Ich zbocza porośnięte są w większości sosnowym lasem i makią. Wzdłuż wybrzeża rozsiane są zazwyczaj nieduże, ale malowniczo położone i piaszczyste plaże.

Miejscowości na Sithonii:

PrzypisyEdytuj

  1. Halkidiki (Chalkidiki) Greece. [dostęp 2022-09-18]. (ang.).
  2. Fanoula Papazoglou: The central Balkan tribes in pre-Roman times: Triballi, Autariatae, Dardanians, Scordisci and Moesians. Hakkert, 1978, s. 69. ISBN 90-256-0793-4.
  3. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych Poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. s. 136. [dostęp 2022-11-20]. (pol.).