Solenoidcewka powietrzna (bez rdzenia magnetycznego) o jednej warstwie uzwojenia, służąca do wytwarzania jednorodnego pola magnetycznego[1].

Solenoid

Stosowany jest tam, gdzie wymagane są niewielkie indukcyjności lub wysokie napięcia.

Pole magnetyczne solenoiduEdytuj

 
Linie pola magnetycznego w solenoidzie (widok przekroju)

Wartość natężenia pola magnetycznego w długim solenoidzie (to znaczy takim, którego długość jest dużo większa niż jego średnica) jest opisana równaniem[1]:

 

gdzie:

  • H – natężenie pola [A/m]
  • N – liczba zwojów cewki (jedn. bezwymiarowa)
  • Inatężenie prądu elektrycznego płynącego przez cewkę [A]
  • L – długość cewki [m]

Wewnątrz solenoidu pole jest relatywnie duże, natomiast na zewnątrz pole jest małe, dla nieskończenie długiego solenoidu pole na zewnątrz byłoby równe zero. Linie pola przebiegają podobnie jak w magnesie sztabkowym[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b David J. Griffiths, Introduction to Electrodynamics.
  2. solenoid, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-03-12].

BibliografiaEdytuj