Springer spaniel walijski

Springer spaniel walijskirasa psów należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych. Zaklasyfikowana do sekcji płochaczy. Według FCI podlega próbom pracy[1]. Typ wyżłowaty[2].

Springer spaniel walijski
Ilustracja
Springer spaniel walijski
Inne nazwy

Welsh Springer Spaniel

Kraj patronacki

Wielka Brytania

Wymiary
Wysokość

ok. 48 cm (psy),
ok. 46 cm (suki)

Masa

ok. 16-20 kg

Klasyfikacja
FCI

Grupa VIII, Sekcja 2, wzorzec nr 126

Rys historyczny edytuj

Dawną różnorodną grupę psów określanych „spanielami lądowymi” podzielono na dwie grupy, ze względu na wielkość. Te większe nazwano springer spanielami (z ang. spring - płoszyć), gdyż służyły głównie do płoszenia zwierzyny dla sokolników; z momentem wprowadzenia broni palnej zaczęto od tych psów wymagać również aportowania.

Wygląd edytuj

Budowa

  • głowa jest dość szeroka, stop wyraźnie zaznaczony, bruzda pomiędzy oczami.
  • oczy są ciemnoorzechowe, wadą jest widok trzeciej powieki.
  • uszy są osadzone blisko głowy, na linii oczu, zwisające.
  • tułów jest silnie umięśniony, z dobrze rozwiniętą, głęboką klatką piersiową.
  • ogon jest nisko sadzony, noszony poziomo, dobrze owłosiony, tradycyjnie - przycięty.

Szata i umaszczenie
Sierść jest odporna na niepogodę, przylegająca, nie może być szorstka. Maść jest rudo-biała.

Użytkowość edytuj

Springer spaniel walijski to pies myśliwski, aportujący. Dzisiaj raczej wykorzystywany do towarzystwa[2].

Zachowanie i charakter edytuj

Springer spaniel walijski jest psem posłusznym i wiernym. Lubi towarzystwo, panicznie boi się samotności. Jest bardzo przywiązany do rodziny, bardzo czuły i cierpliwy w stosunku do dzieci, uwielbia się bawić[3]. Łatwo można go przestraszyć. Serdeczny i tolerancyjny wobec innych psów.

Zdrowie i pielęgnacja edytuj

Wymaga regularnego ruchu - spaceru i wybiegania.

Sierść należy regularne rozczesywać sierść twardą szczotką ze szczeciny. Dodatkowe zabiegi potrzebne są tylko podczas linienia. Kąpać psa należy jak najrzadziej, ale regularnie kontrolować uszy. Sprawdzać, czy nie wczepiły się w nie nasiona traw i nie wystąpił stan zapalny. Włoski między palcami należy wyskubywać, a pazury regularnie przycinać[4].

Jak wszystkie psy długouche podatny jest na stany zapalne uszu[4]. Zdarzają się także przypadki dysplazji stawu biodrowego i chorób oczu[4].

Przypisy edytuj

  1. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 325.
  2. a b Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 164.
  3. Springer spaniel walijski – rasy psów – psy.pl [online], Wszystko, co warto wiedzieć o psach [dostęp 2019-04-12] (pol.).
  4. a b c Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. s. 106.

Bibliografia edytuj

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 133. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Wzorzec rasy. Ostatni dostęp: 2012-01. zkwp.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-21)].