Otwórz menu główne

Stanisław Ehrlich

polski prawnik

Stanisław Ehrlich (ur. 27 października 1907 w Przemyślu, zm. 2 października 1997 w Warszawie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki, teoretyk państwa i prawa, profesor zwyczajny Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

Stanisław Ehrlich
Data i miejsce urodzenia 27 października 1907
Przemyśl
Data i miejsce śmierci 2 października 1997
Warszawa
profesor zwyczajny nauk prawnych
Specjalność: teoria państwa i prawa
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Uczelnia Uniwersytet Łódzki
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

 
Grób Ehrlicha na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (2016)

Pochodził z żydowskiej, spolonizowanej rodziny o poglądach lewicowych[1]. Był synem adwokata Salomona Ehrlicha (1865-1919) i Klary z domu Ehrlich (1869-1942). Jego dziadek był właścicielem Domu Bankowego Jakub Ehrlich przy pl. Na Bramie w Przemyślu i uczestnikiem pierwszego zjazdu syjonistów w Bazylei[2]. W 1925 zdał maturę w Gimnazjum im Kazimierza Morawskiego. W 1929 ukończył Wyższą Szkołę Nauk Politycznych w Krakowie. W 1930 uzyskał stopień naukowy doktora prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Przed wojną pracownik Prokuratorii Generalnej. Po wybuchu II wojny światowej schronił się przed Niemcami w okupowanym przez ZSRR Lwowie. Od czerwca 1940 do czerwca 1941 docent prawa cywilnego Państwowego Uniwersytetu Lwowskiego im. Iwana Franki we Lwowie[3]. W latach 1943–1945 brał udział w działaniach bojowych jako oficer 3 Brygady Artylerii Haubic. Osiągnął stopień majora. W 1944 należał do korpusu oficerów polityczno-wychowawczych 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki[4]. Był zastępcą dowódcy brygady do spraw politycznych[2]. Uchwałą Prezydium KRN z 20 grudnia 1946 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Bezpośrednio po wojnie pracownik Uniwersytetu Łódzkiego, a następnie, od 1948, pracownik naukowo-dydaktyczny Uniwersytetu Warszawskiego[6]. Stał na czele Komitetu Uczelnianego PZPR na Uniwersytecie Warszawskim w 1950 roku[7]. Profesor nadzwyczajny UW od 1951, profesor zwyczajny od 1958. Kierował Katedrą Teorii Państwa i Prawa oraz istniejącą przez pewien czas Katedrą Prawa Radzieckiego. Był założycielem i wieloletnim redaktorem naczelnym miesięcznika „Państwo i Prawo”.

Początkowo marksista, stopniowo odchodził od dogmatycznego podejścia do nauki prawa. Był zwolennikiem interdyscyplinarności w badaniach zjawisk społecznych. Od lat sześćdziesiątych koncentrował się na badaniach pluralizmu[8].

Na przełomie lat 60. i 70. prowadził na Wydziale Prawa UW seminarium doktoranckie, w którym uczestniczyli m.in. Jarosław Kaczyński, Maciej Łętowski, Marek Ostrowski, Wojciech Sadurski, Marek Safjan i Bogusław Wołoszański[2].

Wypromował wielu doktorów, w tym Jarosława Kaczyńskiego[9].

Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (1954)[10].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Zagadnienia praworządności (1945)
  • Ustrój Związku Radzieckiego, t. I–II, Warszawa 1954–1956,
  • Praworządność – Sejm (1956)
  • "Grupy nacisku" w społecznej strukturze kapitalizmu (1962)
  • Studia z teorii prawa (red., 1966)
  • Władza i interesy: studium struktury politycznej kapitalizmu (1967)
  • Wstęp do nauki o państwie i prawie (1970)
  • Oblicza pluralizmów (1980)
  • Dynamika norm. Podstawowe zagadnienia wiążących wzorców zachowania (1994)
  • Norma, grupa, organizacja (1997)

PrzypisyEdytuj

  1. Piotr Semka, "Od Żoliborza do stoczni", w: Rzeczpospolita, dodatek "Plus Minus", s. 22.
  2. a b c Maciej Łętowski: Kaczyński myśli Leninem?. wyborcza.pl, 12 marca 2016. [dostęp 2016-04-06].
  3. Adam Redzik Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w latach 1939–1945
  4. Andrzej Paczkowski, Trzy twarze Józefa Światły. Przyczynek do dziejów komunizmu w Polsce, Warszawa 2009, s. 65.
  5. M.P. nr 25 z 24 lutego 1947, poz. 155.
  6. Michał Wallner, Marek Jędrejek Klasycy politologii polskiej
  7. Błażej Brzostek, Życie społeczne Uniwersytetu 1945-1989, w: Dzieje Uniwersytetu Warszawskiego po 1945. Warszawa 2016, s. 83.
  8. Adam Bosiacki, "Stanisław Ehrlich", w: Profesorowie Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego 1808-2008, praca zbiorowa pod red. Grażyny Bałtruszajtys, Warszawa 2008, s. 223–224.
  9. Marek Henzler Doktorat premiera Kaczyńskiego; Polityka, 25 czerwca 2007
  10. M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1588

Linki zewnętrzneEdytuj