Stanisław Prędota

Stanisław Prędota (ur. 1 lipca 1944 w Zaczarniu) – polski filolog, niderlandysta, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Wrocławskiego.

ŻyciorysEdytuj

W latach 1962–1964 studiował na Uniwersytecie Wrocławskim, następnie na Uniwersytecie w Lipsku. W 1967 rozpoczął pracę na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie uzyskał stopień doktora (1974) oraz doktora habilitowanego (1982). W latach 1983–1989 pracował jako docent na uczelni, następnie został profesorem nadzwyczajnym (1989) i zwyczajnym (1993).

W latach 1989–1990 kierował utworzonym przez siebie Zakładem Niderlandystyki, następnie powstałą z jego inicjatywy Katedrą Języka, Literatury i Kultury Niderlandzkiej im. Erazma z Rotterdamu. Obecnie jest członkiem Rady Katedry Filologii Niderlandzkiej[1]. W latach 1982–1987 pełnił obowiązki prodziekana Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Został również profesorem w Instytucie Filologii Germańskiej Uniwersytetu Opolskiego, wykładał także w Wyższej Szkole Filologicznej we Wrocławiu[2].

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Maatschappij der Nederlandse Letterkunde oraz Nowojorskiej Akademii Nauk. Pełni obowiązki przewodniczącego Komisji Nauk Filologicznych Oddziału PAN we Wrocławiu, jest współredaktorem "Prac Komisji Nauk Filologicznych Oddziału Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu". Zasiadał w kolegium redakcyjnym "Tijdschrift voor Nederlands en Afrikaans" wydawanego w Kolonii. Przez długi czas był także redaktorem (1989–2003), następnie zaś współredaktorem serii Neerlandica Wratislaviensia[3]. Od 1985 należał do Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Holenderskiej, pełnił obowiązki prezesa jego wrocławskiego oddziału (1985–1989).

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[4], a także Złotym Krzyżem Zasługi.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Konfrontative Phonologie polnisch-niederländisch, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1983
  • Mały niderlandzko-polski słownik przysłów (Klein Nederlands-Pools spreekwoordenboek), Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1986
  • Mały niemiecko-polski słownik przysłów, wyd. 3, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995
  • (wraz z Siegfriedem Theissenem), Nederlandse en Poolse fraseologismen en spreekwoorden (Niderlandzkie i polskie frazeologizmy oraz przysłowia), Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1997
  • Wymowa języka niderlandzkiego: wprowadzenie, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1998
  • Op Zoek. Laat de klanken klinken: oefeningen voor de uitspraak van het Nederlands, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000
  • Wprowadzenie do językoznawstwa niderlandzkiego, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2003
  • (wraz z Lisettą Stembor), Mówimy po niderlandzku: kurs dla początkujących, wyd. 10, Wydawnictwo "Wiedza Powszechna", Warszawa 2014

PrzypisyEdytuj

  1. Struktura katedry. kfn.uni.wroc.pl. [dostęp 2012-05-01].
  2. Stanisław Prędota w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-05-01].
  3. Neerlandica Wratislaviensia. kfn.uni.wroc.pl. [dostęp 2012-05-01].
  4. M.P. z 2011 r. nr 111, poz. 1131

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj