Stanisław Skarbek (pułkownik)

Stanisław hr. Skarbek[1] herbu Awdaniec (ur. 18 listopada 1893, zm. 14 sierpnia 1982 w Anglii) – pułkownik Wojska Polskiego.

Stanisław Skarbek
pułkownik pułkownik
Data urodzenia 18 listopada 1893
Data i miejsce śmierci 14 sierpnia 1982
Anglia
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png c. i k. armia,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Jednostki 2 Pułk Szwoleżerów
14 Pułk Ułanów Jazłowieckich
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 18 listopada 1893[2][3][4]. Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu podporucznika[5]. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej[3]. Został awansowany na stopień rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[6][7]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 2 pułku szwoleżerów w Bielsku[8][9]. W 1934 był rotmistrzem rezerwy 14 pułku ułanów jazłowieckich ze Lwowa i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto[10][2]. Do 1939 pozostawał poza wojskową służbą czynną[3]. W okresie II Rzeczypospolitej sprawował posadę ostatniego kuratora Fundacji hr. Stanisława Skarbka[11][2][4].

Po wybuchu II wojny światowej w listopadzie 1939 w stopniu rotmistrza został przydzielony do Gabinetu Wojskowego Prezydenta RP Władysława Raczkiewicza, gdzie objął stanowisko I adiutanta oraz zastępcy szefa GWPRP (II adiutantem był rtm. Jan Kościa)[3][4]. Swoje funkcje pełnił do czasu przejścia do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, utworzonego po zakończeniu wojny w 1945[3]. Po wojnie pozostał na emigracji[2]. Będąc w stopniu podpułkownika 7 marca 1960 został powołany na członka Kapituły Krzyża Orderu Wojennego Virtuti Militari[12]. Awansowany na stopień pułkownika[3].

Zmarł 14 sierpnia 1982 w Anglii[2].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. W ewidencji Wojska Polskiego II RP był określany jako „Stanisław I Skarbek”, celem odróżnienia od innego oficera o tej tożsamości, |„Stanisława II Skarbka” (ur. 1899), podporucznika rezerwy piechoty, a później uzbrojenia. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 322, 588 Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 195, 728 Ponadto w Wojsku Polskim był także Stanisław Skarbek (ur. 1892), podporucznik rezerwy w korpusie oficerów geografów.
  2. a b c d e f g h i Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 44, s. 98, grudzień 1982. Koło Lwowian w Londynie. 
  3. a b c d e f g h i j Jacek Piotrowski: Dzieje Kancelarii Cywilnej Prezydenta Rzeczypospolitej na uchodźstwie w latach 1939–1945 (zarys problematyki). Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2013, s. 152.
  4. a b c Stanisław Skarbek (niem.). baza-nazwisk.de. [dostęp 2019-10-25].
  5. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1920, s. 104.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 698.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 621.
  8. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 598.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 540.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 118, 595.
  11. Stanisława hr. Skarbka. „Informator Rzemieślniczy”. Nr 7, s. 6-7, 1938. 
  12. Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 marca 1960 r. o powołaniu członków Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 4, nr 1 z 25 maja 1960. 

BibliografiaEdytuj