Otwórz menu główne

Stefan Manczarski

polski inżynier

Stefan Manczarski (ur. 1899 w Warszawie, zm. 17 listopada 1979 tamże) – polski inżynier, uczony i wynalazca.

RodzinaEdytuj

Jego rodzice Aleksander (1863-1946) i Barbara z Truszkowskich (1864-1920) byli nauczycielami w Instytucie Głuchoniemych.

ŻyciorysEdytuj

Studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej (1917-23). Był radioelektrykiem, geofizykiem i biofizykiem. W 1922 skonstruował pierwszy polski radioodbiornik lampowy. W 1929 roku zbudował i opatentował, prezentowany na Powszechnej Wystawie Krajowej, oryginalny model nadajnika i odbiornika telewizyjnego, w którym obrazy mogły być zapisywane na obracających się płytach metalowych (prototyp magnetowidu); na podstawie patentu Manczarskiego produkowano w następnych latach w USA ruchome reklamy świetlne. Pracował w przemyśle radiotechnicznym, a następnie w Ministerstwie Poczt i Telegrafów w jako ekspert, radca i naczelnik Wydziału Radiokomunikacji. W okresie okupacji opracowywał dla dowództwa Armii Krajowej nowe typy anten nadajników radiowych, których wykrycie za pomocą anten kierunkowych było niezmiernie trudne[potrzebny przypis].

Od 1946 r. był wykładowcą Politechniki Warszawskiej, od 1951 także Wojskowej Akademii Technicznej, a od 1960 r. dyrektorem Zakładu Geofizyki PAN. W 1956 r. został wybrany na sekretarza naukowego Komitetu Międzynarodowego Roku Geofizycznego i Roku Spokojnego Słońca. Do 1974 r. sprawował funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego.

Zajmował się psychotroniką. Jego zdaniem zjawiska porozumiewania na odległość mają charakter elektromagnetyczny, nie uczestniczą w nich jednak fale o ściśle określonej długości, lecz fale o charakterze widmowym obejmujące naraz znaczny zakres częstotliwości (wg innych nośnikiem miałyby być hipotetyczne fale grawitacyjne). Wynikiem systematycznego eksperymentowania uczonego z jasnowidzem Stefanem Ossowieckim była “hipoteza śladu", próbująca tłumaczyć, jakim sposobem szczególnie wrażliwa osoba dotykająca przedmiotu jest w stanie określić, kto uprzednio rzecz tę miał w rękach. Nośnikiem informacji (wg Manczarskiego) są ślady pozostawione na powierzchni przedmiotu. Mogą to być zarówno ślady chemiczne, jak i energetyczne – ślady fal uderzeniowych.

Był jednym z twórców teorii bioplazmy.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj