Otwórz menu główne

Geofizyka (z gr. γῆ – „ziemia” oraz φύσις physis – „przyroda”) – dyscyplina nauk o Ziemi, ktora bada Ziemię jako planetę metodami naukowymi używanymi w fizyce. Obecnie terminem tym często określa się też badania innych planet podobnymi metodami.

Przedmiotem badań w geofizyce są procesy fizyczne zachodzące obecnie oraz w przeszłości w geosferach: litosferze, atmosferze i hydrosferze. Celem badań geofizycznych jest wyjaśnienie zjawisk obserwowanych w Ziemi na gruncie pojęć i terminów fizyki wykorzystując prawa i teorie fizyki. Geofizyka jest nauką teoretyczną, której ważnym elementem są także obserwacje i eksperymenty terenowe. Do grona światowej sławy geofizyków należą np. Maurycy Pius Rudzki (1862–1916), Emil Wiechert (1861–1928) czy Andrija Mohorovičić (1857–1936), czasem zalicza się do nich także wielkich fizyków: np. Galileusza (1564–1642) czy Izaaka Newtona (1643–1727) oraz matematyków, np.: Johanna Carla Friedricha Gaussa (1777–1855). W geofizyce wyróżnia się się z 5 podstawowych dziedzin:

  • fizykęwnętrza Ziemi,
  • naukę o atmosferze i oceanie,
  • hydrologię,
  • fizykę przestrzeni kosmicznej,
  • badania polarne.

Działem geofizyki jest też geofizyka stosowana.

Nauki o atmosferze i oceanie patrz: meteorologia i oceanografia

Nauki o ziemi zajmują się badaniem pól fizycznych oraz fizycznych właściwości Ziemi (jako planety) oraz poznawaniem jej budowy. Może być uważana – tak jak inne nauki o Ziemi – za jedną z nauk planetarnych. Podstawowe metody nauk o Ziemi to:

Hydrologia

Nauki o przestrzeni kosmicznej

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj