Otwórz menu główne

Steve Lee "Luke" Lukather (ur. 21 października 1957 w Los Angeles[1]) – amerykański muzyk, kompozytor, wokalista i multiinstrumentalista, a także producent muzyczny. Steve Lukather znany jest przede wszystkim z wieloletnich występów w grupie muzycznej Toto, wraz z którą uzyskał m.in. nagrodę Grammy[2].

Steve Lukather
Ilustracja
Steve Lukather podczas koncertu wraz z zespołem Toto (14 lipca 2007)
Imię i nazwisko Steve Lee Lukather
Pseudonim Luke
Data i miejsce urodzenia 21 października 1957
Los Angeles
Instrumenty gitara elektryczna, gitara akustyczna, ukulele, banjo, mandolina, lutnia, instrumenty klawiszowe, perkusja
Gatunki rock alternatywny[1], pop alternatywny[1], blues rock[1], hard rock[1], contemporary pop[1], contemporary rock[1]
Zawód muzyk, kompozytor, wokalista, producent muzyczny
Aktywność od 1975
Wydawnictwo Mascot Records
Powiązania Michael Jackson
Zespoły
Toto
Strona internetowa

Lukather wydał kilka albumów solowych. Jest studyjnym muzykiem sesyjnym, który zaaranżował, skomponował i nagrał ponad 1000 albumów, które wdarły się na szczyty światowych list przebojów[3]. Jakkolwiek jego twórczość z zespołem Toto jest zdominowana utworami z gatunku pop rock, jego solowa działalność ma wiele odmian i sięga różnych gatunków muzycznych jak rock, prog, jazz i funk.

Uznany klawiszowiec sesyjny David Paich i sesyjny perkusista Jeff Porcaro zaprosili Lukathera do dołączenia do formowanego przez nich zespołu Toto w 1976 roku. Lukather był wówczas dziewiętnastolatkiem. Od tamtej pory jest członkiem zespołu. Talent Lukathera został szybko dostrzeżony. Gdy ugruntował on swoją pozycję w świecie muzyki był wielokrotnie zapraszany do współpracy i gościnnych występów na setkach płyt i koncertów wielu sław muzyki. Lukather był dwunastokrotnie nominowany do Nagrody Grammy. Statuetkę otrzymał 5 razy[4].

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

PoczątkiEdytuj

Steve Lukather urodził się jako Steven Lee Lukather 21 października 1957 w Los Angeles, w Kalifornii. Uczył się grać na instrumentach klawiszowych i perkusji a później sam zaczął się uczyć gry na gitarze, którą otrzymał od ojca w wieku siedmiu lat. Otrzymał również wtedy płytę zespołu The Beatles Meet the Beatles. Lukather wielokrotnie wspominał, że ten album całkowicie zmienił jego życie, a wszystko za sprawą gitarzysty George'a Harrisona.

W siódmej klasie Laurel Hall Lutheran School w Hollywood, Steve sformował pierwszy band,z przyjaciółmi z dzieciństwa i z klasy. W jego skład weszli gitarzysta/basista Ron Sarian. Kevin MacKenzy i młodszy brat Rona, Donny Sarian. Ten ostatni zasiadł za perkusją. To był skład zespołu "English Muffin", z którym w 1970 roku Steve nagrał swój pierwszy studyjny album (w wieku 13 lat) . Był to w zasadzie singel, który zawierał 2 autorskie piosenki. Strona pierwsza nazywała się "Grass" i została skomponowana przez Rona. Ron grał na gitarze a Steve na basie. Strona druga nazywała się "Leave It" i została skomponowana przez Lukathera. Tym razem Steve grał na gitarze a Ron na basie. Obie piosenki zaśpiewane były przez Steve'a (którego głos brzmiał jak młody Michael Jackson).

W szkole średniej, Lukather poznał Davida Paicha i braci Porcaro (Jeffa, Steve'a i Mike'a), późniejszych członków zespołu Toto. Lukather, który był muzycznym samoukiem zaczął brać lekcje gry na gitarze u Jimmy'ego Wyble'e, który rozwinął wiedzę Steve'a na różne tematy związane z muzyką i jej tworzeniem, jak chociażby instrumentacja. Był to okres, w którym Steve zaczął dorastać do decyzji o zostaniu muzykiem sesyjnym. Dawało mu to także możliwość współpracy z wieloma sławami muzyki.

Jeff Porcaro, perkusista udzielający się w zespole Steely Dan, stał się przewodnikiem Steve'a w jego planach zostania muzykiem sesyjnym. Po sukcesie płyty i tournée zespołu Boz Scaggs,w którym udzielał się Lukather, Paich i Porcaro zaprosili Steve'a do formującej się w 1976 grupy Toto. Oprócz Lukathera, do grupy dołączyli Bobby Kimball, David Hungate i Steve Porcaro[5].

TotoEdytuj

 
Steve Lukather podczas koncertu wraz z zespołem Toto 3 lipca 2004 roku

Lukather jest gitarzystą prowadzącym w zespole Toto. Jest współkompozytorem piosenek (jednak to David Paich napisał i skomponował większość piosenek we wczesnym okresie zespołu), a także często pełni funkcję głównego wokalisty. Lukather uważał, że liderem zespołu jest Jeff Porcaro. Po jego śmierci w 1992 r. Steve przejął tę funkcję. Uważał, że zespół dalej musi tworzyć.

Po odejściu z grupy wokalisty Jeana Michaela Byrona w 1990 r. Toto zostało bez głównego wokalisty, aż do 1997 r. To właśnie Lukather zaśpiewał większość piosenek grupy w tym czasie. Steve był głównym wokalistą w każdej piosence na wydanej w 1992 Kingdom of Desire i wydanej w 1995 Tambu z wyjątkiem 2 instrumentalnych utworów. Singel wydany do płyty "Tambu" pt: "I will Remember" napisany wspólnie przez Lukathera i Stana Lyncha, zanotował #64 pozycję na brytyjskiej liście przebojów. Pomimo wokalnych umiejętności Steve'a, krytycy Tambu gorzej ocenili jego śpiew w porównaniu do byłych wokalistów grupy, jak chociażby Bobby'ego Kimballa. Krytycy zauważyli, że Steve "zmaga się" z niektórymi piosenkami i podczas koncertów bardzo chętnie korzysta z zapraszania gościnnie wokalistów i chórków. Ta wrzawa nie ustała aż do powrotu byłego wokalisty Josepha Williamsa i ponownej współpracy z Bobbym Kimballem w 1998 r. przy płycie Toto XX, na której główny wokal nie jest już Lukathera.

Współautorskie piosenki Steve'a zwiększyły swoją liczbę w końcu lat 80., kiedy prawie każda piosenka była jego dziełem. Podpisanych tylko jego nazwiskiem było jednak bardzo niewiele. Dobrym przykładem jest tu singel "I Won't Hold You Back" z Toto IV, który stał się hitem. Lukather stwierdził potem, że pisanie tekstów nie jest jego mocną stroną.

Lukather w jednym z wywiadów radiowych wyraził swój żal, że trasa koncertowa promująca "Falling in Between" nie była zbyt dobrze przyjęta w USA i stwierdził, że przyczyniły się do tego rozgłośnie radiowe, które zamiast przybliżać ludziom muzykę, sprzedają im hity masowej produkcji. Stwierdził również, że na całym świecie ich muzyka została dobrze przyjęta, tylko nie w USA. Dodał, że bardzo dużo ludzi na świecie i fanów narzeka na amerykański przemysł muzyczny (w większości na stację MTV). Uważa, że sprzedaje ona muzykę dla "idiotów ery komputera z gustowną fryzurą". Skrytykował też popularne magazyny gitarowe wielbiące pseudomuzyków, podając za przykład Billy'ego Corgana.

Działalność sesyjnaEdytuj

Lukather osiągnął sukces jako muzyk sesyjny w latach 70. i 80. Był najbardziej rozpoznawalnym gitarzystą w Los Angeles. Współpracował z szeroką gamą sław muzyki światowej od Arethy Franklin do Warrena Zevona. Bardzo ceni sobie wsparcie, jakie dostał od Jeffa Porcaro i Davida Paicha przy osiągnięciu sukcesu w branży.

Ważne sesje nagraniowe: u Michaela Jacksona przy "Beat It" i "Human Nature" (współtworzone przez muzyka Toto Steve'a Porcaro), większość ścieżek na płycie Dona Henleya I Can't Stand Still, 2 utwory na płycie Lionela Richiego Can't Slow Down, współpraca przy tworzeniu albumu Richarda Marxa Repeat Offender. Poza sesjami nagraniowymi, Lukather stworzył wiele hitów dla George'a Bensona, The Tubes i wielu innych artystów.

DyskografiaEdytuj

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
DEU
[6]
FRA
[7]
SWE
[8]
AUT
[9]
CHE
[10]
NLD
[11]
JPN
[12]
FIN
[13]
Lukather
  • Data: 1989
  • Wydawca: CBS
14 57 18
Candyman
  • Data: 1994
  • Wydawca: Columbia
20 59 65
Luke
  • Data: 28 października 1997
  • Wydawca: Sony/Columbia
46 84 40
Santamental
  • Data: 7 października 2003
  • Wydawca: Bop City Records
150
Ever Changing Times
  • Data: 25 lutego 2008
  • Wydawca: Frontiers Records
51 119 21 47 39 84
All's Well That Ends Well
  • Data: 8 października 2010
  • Wydawca: Mascot Records
31 96 30 38 50 35 118
Transition
  • Data: 21 stycznia 2013
  • Wydawca: Mascot Records
29 90 22 28 25 26 94 20
"—" album nie był notowany.
Albumy koncertowe
Tytuł Dane dot. albumu
No Substitutions: Live in Osaka
(oraz Larry Carlton)
  • Data: 20 marca 2001[14]
  • Wydawca: Victor Records
Albumy wideo
Tytuł Dane dot. albumu
The Paris Concert (oraz Larry Carlton)
  • Data: 2001
  • Wydawca: in-akustik
In Concert - Ohne Filter (oraz Los Lobotomys)
  • Data: 2002
  • Wydawca: in-akustik ‎
Live At North Sea Festival (oraz Edgar Winter)
  • Data: 10 kwietnia 2010[15]
  • Wydawca: String Commander

FilmografiaEdytuj

  • Rock Prophecies (2009, film dokumentalny, reżyseria: John Chester)[16]
  • Cry Baby: The Pedal that Rocks the World (2011, film dokumentalny, reżyseria: Max Baloian, Joey Tosi)[17]
  • Nathan East: For the Record (2014, film dokumentalny, reżyseria: Chris Gero, David Maxwell)[18]
  • Slash: Raised on the Sunset Strip (2014, film dokumentalny, reżyseria: Martyn Atkins)[19]
  • The Ritchie Blackmore Story (2015, film dokumentalny, reżyseria: Alan Ravenscroft)[20]
  • Hired Gun (2016, film dokumentalny, reżyseria: Fran Strine)[21]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Greg Prato: Steve Lukather Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-01].
  2. William Ruhlmann: Toto Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2012-03-01].
  3. MusicMan Artists: Steve Lukather (ang.). www.ernieball.com. [dostęp 2012-03-01].
  4. R. Wolff – How to make it in the new music business (ang.). www.stevelukather.net. [dostęp 2012-03-01].
  5. Steve Lukather Biography (ang.). www.stevelukather.net. [dostęp 2012-03-01].
  6. Steve Lukather /Longplay-Chartverfolgung (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2012-03-01].
  7. Steve Lukather French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2012-03-01].
  8. Steve Lukather Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2012-03-01].
  9. Steve Lukather Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2012-03-01].
  10. Steve Lukather Swiss Albums Chart (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2012-03-01].
  11. Steve Lukather Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2012-03-01].
  12. Oricon: Steve Lukather CD (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2012-03-01].
  13. Steve Lukather Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2012-03-01].
  14. Larry Carlton, Steve Lukather ‎– No Substitutions "Live In Osaka" (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-04-03].
  15. Steve Lukather, Edgar Winter ‎– Live At North Sea Festival (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2016-04-03].
  16. Rock Prophecies (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-30].
  17. Cry Baby: The Pedal that Rocks the World (2011) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  18. Nathan East: For the Record (2014) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-12].
  19. Slash: Raised on the Sunset Strip (2014) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-03].
  20. The Ritchie Blackmore Story (2015) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-03].
  21. Hired Gun (2016) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2016-04-03].

Linki zewnętrzneEdytuj