Stigmina carpophila

Stigmina carpophila Speg. – gatunek grzybów z klasy Dothideomycetes[1]. Grzyb mikroskopijny, saprotrof i pasożyt, u drzew pestkowych wywołuje chorobę o nazwie dziurkowatość liści drzew pestkowych[2].

Stigmina carpophila
Ilustracja
Plamy na liściu wiśni
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

Dothideomycetes

Rząd

Capnodiales

Rodzina

Mycosphaerellaceae

Rodzaj

Stigmina

Gatunek

Stigmina carpophila

Nazwa systematyczna
Stigmina carpophila (Lév.) M.B. Ellis
Mycol. Pap 72: 56 (1959)

Systematyka i nazewnictwoEdytuj

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Stigmina, Mycosphaerellaceae, Capnodiales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1843 r. J.H. Léveillé nadając mu nazwę Helminthosporium carpophilum . Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu M.B. Ellis w 1959 r[1].

Synonimy[3]:

  • Ascospora beijerinckii Vuill. 1888
  • Asterula beijerinckii (Vuill.) Sacc. 1891
  • Cladosporium beijerinckii Oudem.
  • Clasterosporium amygdalearum (Pass.) Sacc. 1882
  • Clasterosporium carpophilum (Lév.) Aderh. 1901
  • Coryneum beijerinckii Oudem. 1883
  • Coryneum beyerinckii Oudem. 1883
  • Coryneum carpophilum (Lév.) Jauch 1940
  • Coryneum laurocerasi Prill. & Delacr. 1890
  • Helminthosporium carpophilum Lév. 1843
  • Helminthosporium cerasorum (Thüm.) Berl. & Voglino 1886
  • Helminthosporium rhabdiferum (Berk.) Berk. 1865
  • Macrosporium rhabdiferum Berk. 1864
  • Napicladium brunaudii (Sacc.) Sacc. 1886
  • Passalora brunaudii Sacc. 1879
  • Sciniatosporium carpophilum (Lév.) Morgan-Jones 1971
  • Septosporium cerasorum Thüm. 1884
  • Sporidesmium amygdalearum Pass. 1876
  • Sporocadus carpophilus (Lév.) Arx 1981
  • Stigmella briosiana (Farneti) E. Bald. & Cif. 1937
  • Stigmina briosiana Farneti 1902
  • Thyrostroma carpophilum (Lév.) B. Sutton 1997
  • Wilsonomyces carpophilus (Lév.) Adask., J.M. Ogawa & E.E. Butler 1990

MorfologiaEdytuj

Hodowany na agarze dekstrynowym tworzy szaro-brązowe kolonie. Strzępki hialinowe, rozgałęzione, o szerokości 1,8-9 μm. Konidiofory bladobrązowe, proste, nierozgałęzione, lub nieregularnie rozgałęzione, w miejscu przegród mają grubość 5-7,5 um. Komórki konidiotwórcze cylindryczne, delikatnie brodawkowate. Po oderwaniu się konidiów pozostają stożkowe blizny. Konidia wrzecionowate, gładkie, z zaokrąglonym wierzchołkiem, o rozmiarach (22-) 26-42 (-75) × (10-) 12-16 (-18) um. Mają najczęściej 3-5 poprzecznych przegród, ale czasami zdarzają się konidia z liczbą przegród od 2 do 7[4]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Index Fungorum. [dostęp 2017=-7=24]. (ang.).zły zapis daty dostępu
  2. Marek Grabowski: Choroby drzew owocowych. Kraków: Wyd. Plantpress, 1999. ISBN 83-85982-28-0.
  3. Species Fungorum. [dostęp 2017-07-24]. (ang.).
  4. Mycobank. Stigmina carpophila. [dostęp 2017-07-24].