Stojka Petrowa

Stojka Żelazkowa Petrowa (bułg. Стойка Желяскова Петрова; ur. 18 września 1985 r. w Dobriczu) – bułgarska bokserka, dwukrotna srebrna medalistka mistrzostw świata, dwukrotna mistrzyni Europy, dwukrotna złota medalistka mistrzostw Unii Europejskiej, uczestniczka igrzysk europejskich w Baku, wielokrotna indywidualna mistrzyni Bułgarii. Występowała w kategoriach wagowych od 48 do 54 kg[1].

Stojka Petrowa
Data i miejsce urodzenia 18 września 1985
Dobricz
Obywatelstwo Bułgaria
Wzrost 165 cm
Informacje klubowe
Klub BC Ruse
Trener Paweł Sjarow
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Bułgaria
Mistrzostwa świata
srebro Nowe Delhi 2018 54 kg
srebro Astana 2016 54 kg
Mistrzostwa Europy
złoto Sofia 2018 54 kg
złoto Bukareszt 2014 51 kg
brąz Rotterdam 2011 51 kg
Mistrzostwa Unii Europejskiej
złoto Keszthely 2010 51 kg
złoto Lille 2007 50 kg
srebro Keszthely 2013 51 kg
srebro Pazardżik 2009 48 kg

KarieraEdytuj

Przygodę z boksem zaczęła w 1999 roku.

Pierwszą poważną imprezę zaliczyła w październiku 2007 roku podczas mistrzostw Europy w Vejle. Po pokonaniu Rumunki Loredany Draguliny w pierwszej rundzie przegrała w ćwierćfinale z późniejszą finalistką Angielką Nicolą Adams. W grudniu tego samego roku w kategorii do 50 kg zdobyła złoty medal mistrzostw Unii Europejskiej, wygrywając na punkty z Rumunką Dianą Timofte 7:3. Dwa lata później zdobyła srebro w kategorii do 48 kg na mistrzostw Unii Europejskiej w Pazardżiku. W finale przegrała z Francuzką Sarah Ourahmoune po dyskwalifikacji w czwartej rundzie. Podczas wrześniowych mistrzostw Europy w Mikołajewie zajęła siódme miejsce, przegrywając w ćwierćfinale ze Szwedką Heleną Falk.

W nowym dziesięcioleciu XXI wieku wzięła udział na mistrzostwach Unii Europejskiej w Keszthely. Wygrała zawody w kategorii do 54 kg, pokonując w finale Turczynkę Sümeyrę Yazıcı 6:1. We wrześniu 2010 roku po raz pierwszy uczestniczyła na rozegranych w Bridgetown mistrzostwach świata. W kategorii do 51 kg w trzeciej rundzie przegrała z Ukrainką Tetjaną Kob 7:13. Ostatecznie została sklasyfikowana na 11. pozycji. Październik następnego roku przyniósł brązowy medal mistrzostw Europy w Rotterdamie. W półfinale lepsza okazała się na punkty reprezentująca Anglię Nicola Adams 11:15.

Podczas mistrzostw świata w Qinhuangdao musiała pogodzić się z porażką w ćwierćfinale z Karoliną Michalczuk, z którą przegrała 14:27. W sierpniu 2012 roku wystąpiła na letnich igrzyskach olimpijskich w Londynie w kategorii do 51 kg[2]. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie z reprezentującą Nową Zelandię Sioną Fernandes, przegrała w ćwierćfinale z Brytyjką Nicolą Adams, która później zdobyła złoty medal. Rok po igrzyskach w Keszthely na mistrzostwach Unii Europejskiej ponownie lepsza okazała się w finale Angielka, z którą przegrała 0:3.

Na przełomie maja i czerwca 2014 roku zdobyła swój pierwszy złoty medal mistrzostw Europy. W Bukareszcie w kategorii do 51 kg pokonała Rosjankę Sajanę Sagatajewaą przez nokaut. W listopadzie tego samego roku wzięła udział w mistrzostwach świata rozegranych w Czedżu. Zajęła tam siódmą pozycję, przegrywając w ćwierćfinale z Włoszką Terry Gordini 0:3.

Na pierwszych igrzyskach europejskich w Baku przegrała z Nicolą Adams w ćwierćfinale 0:2[3]. Wcześniej w pierwszej rundzie pokonała Francuzkę Wassilę Lkhadiri 3:0. W roku olimpijskim na mistrzostwach świata w Astanie po porażce w finale z Kazachstanką Diną Żołaman w kategorii do 54 kg.

W 2018 roku wystąpiła na mistrzostwach Europy w Sofii. Zdobyła tam złoty medal w kategorii do 54 kg, wygrywając finał z Francuzką Delphiną Mancini 5:0. W listopadzie podczas mistrzostw świata w Nowym Delhi zdobyła srebrny medal. W ćwierćfinale pokonała Manishę Maun z Indii[4]. W walce o finał wygrała z Mongolką Mjagmardulamyn Nandinceceg[5]. W finale lepsza okazała się reprezentująca Chińskie Tajpej Lin Yu-ting, która wygrała 4:1[6].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj