Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy Tadeusza Dominika – artysty. Zobacz też: Tadeusz Dominik – mikolog.

Tadeusz Dominik (ur. 14 stycznia 1928 w Szymanowie, zm. 20 maja 2014 w Warszawie) – polski malarz, grafik, rzeźbiarz, twórca tkanin artystycznych i ceramik[1].

Tadeusz Dominik
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1928
Szymanów
Data i miejsce śmierci 20 maja 2014
Warszawa
Narodowość polska
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Dziedzina sztuki malarstwo, grafika, rzeźba, ceramika, tkanina artystyczna
Epoka koloryzm
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Tadeusza Dominika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
w Warszawie
Quote-alpha.png
Moje malarstwo jest w całości efektem otwarcia na naturę, jest inspirowane naturą. Nie ilustruję natury, ale swoimi obrazami otwieram drogę widzowi do jej własnego przeżywania[2].

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z ubogiej rodziny rolniczej. Mimo że nie miał możliwości rozwijania talentu artystycznego, malował od dziecka. W latach 1946-1951 studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1953 w pracowni prof. Jana Cybisa. Jeszcze przed jego otrzymaniem został asystentem w pracowni prof. Wacława Waśkowskiego na Wydziale Grafiki. Był stypendystą Rządu Francuskiego (1958-1959) i Ford Foundation (1961-1962). W Akademii przeszedł wszystkie stopnie kariery akademickiej od asystenta do profesora zwyczajnego, którym został w 1988. Dwukrotnie, w latach 1971-1974 i 1987-1989, był dziekanem Wydziału Malarstwa ASP. W 1990 przeszedł na emeryturę.

Bezpośrednio po studiach zajmował się grafiką, a od połowy lat 50. uprawiał malarstwo i tkaninę artystyczną. Debiutował w 1951 na VII Wystawie Plastyki w Radomiu. Jego pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w Zachęcie w 1957. Za granicą zadebiutował pokazem prac (cykl drzeworytów pt. „Macierzyństwo”) na XXVIII Biennale w Wenecji w 1956. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych: w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, a także w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museo de Bellas Artes w Caracas, Galerii Albertina w Wiedniu, Stedelijk Museum w Amsterdamie oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Zmarł 20 maja 2014 i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera D 22 rząd 1 grób 19)[3].

Prace Dominika były prezentowane także na licznych wystawach tymczasowych – indywidualnych i zbiorowych, m.in. na Guggenheim International Award (Nowy Jork, 1958), w Galerii Lambert (Paryż, 1959), Galerie für Moderne Kunst Varrelbisch (Hamburg, 1988), Starej Kordegardzie (Warszawa, 1988), Gallerie Lanterna (Sztokholm, 1990), Muzeum Archidiecezji Warszawskiej („Tadeusz Dominik i uczniowie”, 1992) i na Expo '92 (Sewilla).

Malarstwo Tadeusza Dominika cechuje styl, który łączy w sobie abstrakcyjne motywy inspirowane przyrodą z tradycjami polskiego koloryzmu.

 
Zbigniew Herbert: Świat Dominika to ogniste słoneczne koła, kwiaty, patyki w płocie, dzbany, bochny chleba, trawa[2].

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Agra Art – Tadeusz Dominik (pol.) [dostęp 2019-05-13]
  2. a b culture.pl – Tadeusz Dominik (pol.) [dostęp 2012-09-12]
  3. Wyszukiwarka cmentarna (pol.). [dostęp 2014-27-06].
  4. Monitor Polski nr 56 (pol.) [dostęp 2011-06-19]

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj