Otwórz menu główne

Tadeusz Grochal ps. Tadek Biały, (ur. 17 sierpnia 1919 w Uniejowie pow. Miechów, zm. 9 sierpnia 1993 w Zielonkach / Krakowa) – uczestnik kampanii wrześniowej, członek PPR, dowódca oddziału Gwardii Ludowej, a następnie oddziału Armii Ludowej.

Tadeusz Grochal
Tadek Biały
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1919
Uniejów
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1993
Kraków
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orl.jpgGwardia Ludowa
Orl.jpgArmia Ludowa
Jednostki 27 Pułk Piechoty
16 Pułku Piechoty
Oddział partyzancki GL „Mnich”/im. Bartosza Głowackiego
Oddział partyzancki AL im. Bartosza Głowackiego
Stanowiska Dowódca oddziału partyzanckiego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych (1943–1989) Krzyż Partyzancki Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” Medal Zwycięstwa i Wolności 1945

Spis treści

BiografiaEdytuj

Urodził się 17 sierpnia 1919 r. w Uniejowie w rodzinie chłopskiej. Ojciec był robotnikiem rolnym i kolejarzem. Rodziców stracił wcześnie. Jego i dwie siostry Marię i Zofię wychowywała babcia. W 1938 r. jako ochotnik wstąpił do wojska. Służbę pełnił w 27 pułku piechoty w Częstochowie i w 16 pułku piechoty w Tarnowie. Po zakończeniu kampanii wrześniowej w której brał udział, wrócił do domu. Pracował jako wyrobnik dworski u dziedzica w Pogwizdowie. W 1942 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Zajmował się kolportażem „Trybuny Wolności” i „Gwardzisty”.

Aby uniknąć aresztowania przez policję został skierowany do oddziału partyzanckiego Gwardii Ludowej[1]. W miejscowości Pradła dowodzony przez Tadeusza Grochala oddział GL 5 września 1943 r. dokonał ataku na warsztaty naprawcze sprzętu wojennego. W walce zginęło 3 Niemców[2]. Po utworzeniu Armii Ludowej został dowódcą oddziału AL im. Bartosza Głowackiego. Dowodząc oddziałem walczył w bitwie pod Gruszką i potyczce pod Chotczą, gdzie przebił się wraz z innymi oddziałami AL przez front wschodni przechodząc na stronę opanowaną przez Armię Czerwoną[3].

Po wojnie awansowany na podpułkownika. Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kw. XIIIa, część zach.)[4].

OdznaczeniaEdytuj

AwanseEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Władysław Ważniewski: Walki partyzanckie nad Nidą 1939-1945. Warszawa: MON, 1975.
  • Gogdan Hillebrandt: Partyzantka na Kielecczyźnie 1939-1945. Warszawa: MON, 1967.
  • Bolesław Dolata, Tadeusz Jurga: Walki zbrojne na ziemiach polskich 1939-1945. Warszawa: MON, 1977.
  • Aleksander Mazur: Order Krzyża Grunwaldu 1943-1985. Warszawa: MON, 1988.
  • Ryszard Kyzioł Ostatni dziedzice Dóbr Swojczany i inne rozmaitości Olkusz 2014 r