Tadeusz Kostecki

polski pisarz

Tadeusz Kostecki (ur. 26 maja 1905 w Białej Podlaskiej, zm. 30 maja 1966 w Warszawie) – polski pisarz, autor powieści sensacyjnych, detektywistycznych i młodzieżowych. Publikował również pod pseudonimami: „Krystyn T. Wand”, „W.T. Christine” i „Tadeusz Kryswan”.

Tadeusz Kostecki
Krystyn T. Wand, W.T. Christine, Tadeusz Kryswan
Data i miejsce urodzenia 26 maja 1905
Biała Podlaska
Data i miejsce śmierci 30 maja 1966
Warszawa
Narodowość Polak
Język polski
Dziedzina sztuki literatura

ŻyciorysEdytuj

Zadebiutował w 1938 publikując jako W.T. Christine powieści przygodowe utrzymane w konwencji westernu: Krwawy szlak pogranicza i Żółtodziób (w wydawnictwach zeszytowych). Trzy powieści powstałe w okresie okupacji (Droga mężczyzny, Plamy na słońcu i Sługa boży) zaginęły bezpowrotnie wskutek spłonięcia rękopisów podczas powstania warszawskiego. Po wojnie popularnością cieszyło się szereg jego powieści publikowanych w latach 40. przez wydawnictwa prywatne – m.in. osadzona w scenerii Alaski trylogia Wilk (1946) z postacią głównego bohatera Harry’ego Cossa (Kosa) – amerykańskiego detektywa polskiego pochodzenia.

W 1951 wszystkie jego utwory wydane pod pseudonimami zostały wycofane z polskich bibliotek oraz objęte cenzurą[1]. Wydawnictwa państwowe dopiero od 1954 wydawnictwa zaczęły publikować jego powieści, poczytne zwłaszcza w latach pięćdziesiątych. Wśród nich ukazał się Zaułek mroków (1956), nietypowo ukazujący w pozytywnym świetle działania UB, nacechowane bohaterstwem walki z ówczesną przestępczością o wyraźnym tle politycznym. W 1988 przez Wydawnictwo „Epoka” została wznowiona trylogia Wilk.

W 1992 wrocławskie wydawnictwo „Enigma” wydało powieść Droga powrotna Płowego Jima jako Krwawe pogranicze, przypisując jej autorstwo Alistairowi MacLeanowi (rzekomo napisana w 1962 pod tytułem Bloody Borderland) – na tle ówczesnej popularności książek MacLeana wydawca wykorzystał wtedy niemal już zapomnianą powieść Kosteckiego (wydaną w 1946 i nigdy nie wznawianą), w której dokonał zmiany tytułu i autora.

Niektóre z powieści doczekały się wydania w wersji dźwiękowej[potrzebny przypis].

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 189-5-28)[2].

TwórczośćEdytuj

Powieści detektywistyczneEdytuj

  • Waza z epoki Ming (także pt. Krwawym śladem), 1946
  • Kaliber 6,35, 1947
  • Dom cichej śmierci, 1947
  • Zaułek mroków, 1956
  • Kilka nocnych godzin, 1956
  • Trująca mgła, 1957
  • Zagadka jednej nocy, 1958
  • Dziwna sprawa, 1959
  • Maska śmierci, 1960
  • Śmierć przyszła w południe, 1964 [w odcinkach]
  • Smuga grozy, 2009
  • Trzy ziarnka żwiru, 2018

Powieści sensacyjno-szpiegowskieEdytuj

  • W ostatniej chwili, 1954
  • Cień na pokładzie, 1955
  • Nocny desant, 1955

Trylogia WilkEdytuj

  • Wilk, 1946
  • Białe piekło, 1946
  • Cień Wilka, 1946

WesternyEdytuj

  • Krwawy szlak pogranicza
  • Żółtodziób
  • Czerwony diabeł
  • Kanion Słonej Rzeki
  • Droga powrotna Płowego Jima
  • Niesamowita farma, 1946

Powieści dla młodzieżyEdytuj

  • Przez morza nieznane
  • Powódź
  • Veragua

InneEdytuj

  • Dwie miłości, 1947

PrzypisyEdytuj

  1. Cenzura PRL : wykaz książek podlegających niezwłocznemu wycofaniu 1 X 1951 r.. posł. Zbigniew Żmigrodzki. Nortom: Wrocław, 2002, s. 43. ISBN 83-85829-88-1.
  2. Cmentarz Stare Powązki: JAN CZAPLICKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-02].

BibliografiaEdytuj