Otwórz menu główne

Tadeusz Józef Miś (ur. 17 marca 1892[1] w Skawinie, zm. ?) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

Tadeusz Miś
podpułkownik żandarmerii podpułkownik żandarmerii
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1892
Skawina
Data śmierci ?
Przebieg służby
Lata służby od 1914
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Piechoty Legionów
4 Dywizjon Żandarmerii
2 Dywizjon Żandarmerii
Armia „Poznań”
Stanowiska zastępca dowódcy dywizjonu żandarmerii
dowódca dywizjonu żandarmerii
dowódca żandarmerii armii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Médaille Interalliée

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 pułku piechoty Legionów Polskich. Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. 9 grudnia 1919 roku został awansowany z dniem 1 grudnia 1919 roku na porucznika piechoty służąc w Żandarmerii Polowej[2]. 30 lipca 1920 roku został mianowany z dniem 1 maja 1920 roku porucznikiem w piechocie. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Żandarmerii Polowej przy Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego[3].

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 9 dywizjonie żandarmerii wojskowej[4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 59. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a jego oddziałem macierzystym był 3 dywizjon żandarmerii w Grodnie[5]. 15 marca 1923 roku został przeniesiony do Centralnej Szkoły Żandarmerii w Grudziądzu na stanowisko instruktora w Oddziale Szkolnym, pozostając oficerem nadetatowym 3 dywizjonu żandarmerii[6][7]. W lipcu 1924 roku został przeniesiony do 5 dywizjonu żandarmerii w Krakowie[8][9]. W marcu 1927 roku został przeniesiony do 4 dywizjonu żandarmerii w Łodzi na stanowisko pełniącego obowiązki zastępcy dowódcy dywizjonu[10][11]. 12 kwietnia 1927 roku awansował na majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. W grudniu 1928 roku został przeniesiony do 2 dywizjonu żandarmerii w Lublinie na stanowisko zastępcy dowódcy dywizjonu[12][13]. Od marca 1932 roku do 31 sierpnia 1939 roku dowodził 2 dywizjonem żandarmerii w Lublinie[14][15][16]. 27 czerwca 1935 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii[17]. 31 sierpnia 1939 roku podpisał, jako dowódca dywizjonu ostatni rozkaz dzienny nr 25, w którym poinformował podwładnych o swoim odejściu na inne stanowisko służbowe oraz pożegnał ich słowami: „odchodząc po 11 letniej pracy w 2 dyonie żandarmerii żegnam wszystkich podwładnych mi żandarmów i życzę im powodzenia w dalszej pracy dla dobra Ojczyzny”[18]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą żandarmerii Armii „Poznań”.

Z notatek podpułkownika Władysława Drzymulskiego przekazanych pułkownikowi Władysławowi Wierzbickiemu wynika, że w końcu 1940 roku podpułkownik Tadeusz Miś zgodził się zostać zastępcą Władysława Drzymulskiego. Gdy Władysław Drzymulski miał wystąpić z propozycją zamiany na stanowisku z podpułkownikiem Misiem, jako starszym stopniem, propozycja ta spotkała się z odmową generała Roweckiego, uzasadnioną nieznajomością przez podpułkownika Misia stosunków panujących w Warszawie. Notatki Władysława Drzymulskiego kończą się stwierdzeniem: „z chwilą wybuchu powstania nie wiadomo, co się stało z podpułkownikiem Misiem”[19].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 270 tu sprostowano datę urodzenia z 14 marca 1892 roku na 17 marca 1892 roku.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 98 z 29 grudnia 1919 roku, poz. 4145.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 8 września 1920 roku, s. 816.
  4. Spis oficerów 1921 ↓, s. 405.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 292.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 15 marca 1923 roku, s. 191.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1055, 1064, 1533.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 60 z 27 czerwca 1924 roku, s. 358.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 962, 966.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 74.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 668, 675.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 124.
  13. Suliński 2012 ↓, s. 38.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 224.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 288, 792.
  16. Suliński 2012 ↓, s. 41.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 66.
  18. Suliński 2012 ↓, s. 46.
  19. Wierzbicki 1990 ↓, s. 143.
  20. M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 296.
  21. M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592.
  22. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 281.
  23. Bohaterowie 1939, www.bohaterowie1939.pl [dostęp 2018-10-05].

BibliografiaEdytuj