Taranis (mitologia)

Ten artykuł dotyczy bóstwa celtyckiego. Zobacz też: inne znaczenia słowa Taranis.

Taranis (Gromowładca) – jeden z nielicznych celtyckich bogów czczonych przez Rzymian, często utożsamiany z Jowiszem.

Taranis
bóg gromów
Ilustracja
Taranis – posążek z Le Châtelet de Gourzon
Występowanie mitologia celtycka
Atrybuty młot
Odpowiednik Jowisz (rzymski)

Wraz z Teutatesem i Esusem wymieniony przez rzymskiego poetę Lukana w poemacie epickim Pharsalia. Pomniki poświęcone Taranisowi występują na całym obszarze świata celtyckiego, od wybrzeży Adriatyku po północne krańce Brytanii. W ikonografii zwykle przedstawiany ze swym symbolem – młotem, utożsamianym z piorunami. Słowo taran do dziś po walijsku i bretońsku znaczy piorun. Ludzka ofiara przeznaczona dla Taranisa musiała być brutalnie uśmiercona, np. powieszona lub z poderżniętym gardłem.

Za panowania cesarza Tyberiusza ołtarz bogów celtyckiej Galii: Taranisa, Esusa i Teutatesa, znajdował się na terenie Paryża, odkryty w 1771 pod katedrą Notre-Dame[1].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Mały słownik religioznawczy (pod red. Zygmunta Poniatowskiego), Warszawa: Wiedza Powszechna, 1969.