Otwórz menu główne

Tobiasz, imię świeckie: Aleksandr Iljicz Ostroumow, (ur. 25 marca 1884 w Kołomnie, zm. 5 maja 1957 w Permie) – rosyjski biskup prawosławny.

Tobiasz
Aleksandr Ostroumow
arcybiskup mołotowski i solikamski
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1884
Kołomna
Data i miejsce śmierci 5 maja 1957
Perm
arcybiskup mołotowski i solikamski
Okres sprawowania 1957
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 7 grudnia 1944
Prezbiterat 20 grudnia 1919
Nominacja biskupia listopad 1944
Chirotonia biskupia 10 grudnia 1944
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 10 grudnia 1944
Konsekrator Aleksy (Simanski)
Współkonsekratorzy Mikołaj (Jaruszewicz), Aleksy (Siergiejew)

Był synem kapłana prawosławnego Ilji Ostroumowa i jego żona Jelizawiety Gusiewej, najmłodszym z czworga dzieci (miał trzy starsze siostry). W domu zainteresował się literaturą, filozofią i historią. W 1898 wstąpił do seminarium duchownego w Moskwie. W seminarium uzyskiwał przeciętne oceny, interesował się natomiast malarstwem (pisał ikony) i rzeźbą. Po ukończeniu seminarium w 1905 został nauczycielem w szkole parafialnej w Jewsiejewie. W 1907 ożenił się z Nadieżdą Mitropolską, córką kapłana prawosławnego i nauczycielką. Od 1908 lub 1910 był psalmistą w cerkwi św. Mikołaja w Moskwie-Gołutwinie. W 1908 przyszła na świat jego pierwsza córka Jelizawieta.

W 1912 lub 1915 ukończył studia archeologiczne. W 1917 urodziła mu się druga córka Sofia. 20 grudnia 1919 został wyświęcony na kapłana i nadal, do 1933, służył w cerkwi w Gołutwinie. Jako duchowny opowiedział się przeciwko ruchowi Żywej Cerkwi, następnie był lojalny wobec locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego metropolicie Sergiuszowi. W 1933 władze radzieckie zamknęły cerkiew w Gołutwinie; rodzina Ostroumowych znalazła się w całkowitej nędzy. Córkom duchownego uniemożliwiono dalszą edukację z powodu „nieodpowiedniego pochodzenia”. W roku zamknięcia świątyni św. Mikołaja ks. Ostroumow został duchownym parafii św. Grzegorza w Moskwie-Polance, następnie zaś proboszczem parafii we wsi Troickim k. Istry. Następnie do 1937 służył w cerkwi w Pawszynie. 12 grudnia 1937 został aresztowany, poddany brutalnemu śledztwu i skazany na dziesięć lat więzienia przez trójkę NKWD.

W ramach odbywania kary duchowny pracował przy wyrębie lasu w Wiesiegonsku. 23 kwietnia 1943 został przedterminowo zwolniony z nakazem osiedlenia w Muromie. 2 grudnia tego samego roku zmarła jego żona. Od 1944 był proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Cikule. 7 grudnia 1944 złożył w Moskwie wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Tobiasz. 10 grudnia tego samego roku miała miejsce jego chirotonia na biskupa swierdłowskiego i czelabińskiego; w charakterze konsekratorów wystąpili metropolita leningradzki i nowogrodzki Aleksy, metropolita kruticki i kołomieński Mikołaj, arcybiskup jarosławski i rostowski Aleksy. Będąc biskupem swierdłowskim, przyłączył do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego wiele dawnych struktur Żywej Cerkwi. Uczestniczył w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1945. W 1947 jego tytuł uległ zmianie na biskup swierdłowski i irbicki.

Za prowadzoną w latach 1944-1945 zbiórkę funduszy na cele wojskowe w eparchii swierdłowskiej, której efektem było przekazanie armii sumy 15 579 tys. rubli, biskup Tobiasz otrzymał Medal za Ofiarną Pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945. W 1953 został podniesiony do godności arcybiskupiej.

W czasie Wielkiego Postu w roku 1953 arcybiskup Tobiasz ciężko zachorował i trafił do szpitala. Przed Wielkim Tygodniem zażądał wypisania ze szpitala i mimo przeciwwskazań lekarzy osobiście odprawił nabożeństwa paschalne w soborze w Swierdłowsku.

5 kwietnia 1957 został przeniesiony na katedrę mołotowską i solikamską. Już 26 kwietnia tego samego roku ponownie ciężko zachorował i po tygodniowym pobycie w szpitalu zmarł 5 maja tego samego roku. Został pochowany w Permie, przy soborze Trójcy Świętej, przy grobie biskupa Aleksandra (Tołstopiatowa).

BibliografiaEdytuj